శర్మ కాలక్షేపంకబుర్లు-తనకుమాలిన ధర్మం….

Posted on మార్చి 27, 2013
25

తనకు మాలిన ధర్మం…….

తనకు మాలిన ధర్మం, మొదలు చెడ్డ బేరం లేదన్నాడు చిన్నయ సూరి, తన మిత్ర లాభం లోనో మిత్ర భేదం లోనో గుర్తులేదు. అంటే ఏంటిటా?

ధర్మం చెయ్యాలి కాని అది తనను ముంచేసేలా ఉండరాదన్నారు, పెద్దలు. కొంతమంది ఇచ్చేటప్పుడు వెనక ముందులు ఆలోచించక ఇచ్చేస్తారు. నిజంగా వీరు గొప్పవారే! అందుకే చరిత్రలో కూడా మిగిలిపోతారు. రంతి దేవుడు, బలి చక్రవర్తి, శిబి చక్రవర్తి, వీరిలో అందునా ముఖ్యంగా చెప్పుకోవలసినవాడు ధధీచి. రంతిదేవుడు తనకున్నదంతా అతిధికి పెట్టేసి తను ఆకలితో పరమేశ్వరుని చేరుకుంటాడు, బలి చక్రవర్తి తనకున్నది అంతా, సర్వస్వం, గురువు వచ్చిన వాడు విష్ణువని చెప్పినా వినక, భవంతుని చెయ్యి కింద, దానం ఇచ్చేటపుడు నా చెయ్యి పైనుండటం గొప్పకదా! అని అంతా దానం చేసి మూడవ అడుగుకు చోటు లేకపోతే, తన తలను చూపిన మహాత్ముడు. తెలిసిచేసిన దానం. శిబి చక్రవర్తి పావురానికి ప్రాణదానం చేయడం కోసం తన తొడ మాంసం కోసి ఇచ్చిన మహానుభావుడు. ఇంతకు మించిన వాడు ధధీచి అనుకున్నాం కదా! ఎందుకు? దేవేంద్రునికి ఆయుధం కావలసివచ్చింది, ఏది మంచి ఆయుధం అంటే ధధీచి వెన్నెముకతో చేసిన ఆయుధం గొప్పది అన్నారు, వృత్రాసుర సంహారానికి. దేవతలు బయలుదేరి ధధీచి దగ్గరకు వెళ్ళి ఏమని అడిఆగేరు? అయ్యా! మా దేవేంద్రుని కి ఆయుధానికి గాను మీ వెన్నెముక కావాలీ అని. ఆయనేమన్నాడు, సరే తీసుకోండన్నాడు, అదేదో దొడ్డిలో ఉన్న చెట్టుకాయలాగ. ఆ దానం మూలంగా ఆయన తన ప్రాణాలే పోగొట్టుకున్నాడు. అందుచేత ఏం చెప్పేరంటే, దానం చెయ్యి కాని నీతాహతుకు మించిన దానం చేయవద్దన్నారు. “శరీరమాద్యం ఖలు ధర్మసాధనం,” అంటే ధర్మం చేయాలంటే ముందు శరీరం కావాలోయ్! అని

రెందవది మొదలు చెడ్డబేరం. దీన్ని చూస్తే, వ్యాపారం ఎప్పుడూ లాభం కోసమే చేయాలి. లాభం లేని వ్యాపారం జీతం లేని ఉద్యోగం చేయకూడదు. అయితే లాభం అనేది ధర్మబద్ధంగా ఉండాలి. మొదలు చెడ్డ బేరం అంటే, అసలు లాభం మాట దేవుడెరుగు, అసలు ఖరీదు కూడా రాకుండా అమ్మకం చేయకూడదట. అదే మొదలు చెడ్డ బేరం, మరి ఇదిప్పుడెందుకు చెప్పాల్సి వచ్చిందంటే…

ఏవో కొన్ని ఈ పుస్తకాల్ని జమ చేసేను. కొన్ని చదివేను, చదువుతున్నాను. వీటిని నలుగురితో పంచుకోవాలని ఆశ పడి బ్లాగులోకి ఎక్కించా కష్టపడి, కరంట్ ససిగా లేకపోయినా, ఓపికగా. ఒక లింక్ పెట్టి ఒక పాతిక పుస్తకాలు ఉంచా. అది మొదలు నాకు బాధలు మొదలయ్యాయి. 🙂 అదేంటి గ్రంధాలయం లింకిస్తే మీకు బాధేంటి అనచ్చు. అది మొదలు నా బ్లాగు నాకు కాకుండా పోయింది. ఎంత సేపూ లోడ్ అవుతుంది కాని పేజి తెరుచుకోదు. టపా వేయడానికీ కష్టపడాల్సి వచ్చింది, మూడు రోజులు బాధ పడ్డా, ఎందుకిలా జరుగుతోందని ఆలోచించా. ఊహు! కారణం తెలియలేదు. చించగా చించగా అప్పుడు బోధ పడింది.లింక్ లు పీకెయ్యడానికే కష్టపడాల్సివచ్చింది, అంత సమయం పట్టింది, బ్లాగు స్వాధీనం లోకి తెచ్చుకోడానికి. . అబ్బో! అప్పుడు అనుభవం లొకి వచ్చింది,’ కన్నుపోయేటంత కాటుక పెట్టుకోకూడదని’ నానుడి, ఇది తనకు మాలిన….ఎవరో అన్నారు…’మరో బ్లాగు’….చాల్లెద్దురూ! ‘ఈ పులుసుతో ఇ ముద్ద దిగనిద్దురూ’ మరో నానుడి. ‘ మింగ మెతుకులేదు కాని మీసాలకి సంపెంగ నూనె’ అని మరో నానుడి. ….

శర్మ కాలక్షేపంకబుర్లు-ఆది శంకరుల పూర్వీకులు తెనుగువారు.

Posted on మార్చి 28, 2013
8

ఆది శంకరుల పూర్వీకులు తెనుగువారు.

గోదావరి జిల్లావారు, అన్నవరం దగ్గరి హంసవరం వారి స్వగ్రామం. ఈ మాట నేను చెబుతున్నది కాదు కామాక్షీ పీఠాధిపతి శ్రీ కామేశ మహర్షి చెబుతున్నారు, ఒక పరిశోధన వ్యాసం లో. దానికి కావలసిన ఆధారాలిచ్చారు అవధరించండి.నేను తొందరలోనే హంసవరం వెళ్ళాలనుకుంటున్నా.

శర్మ కాలక్షేపంకబుర్లు-రాజుగారి కుక్క.

Posted on మార్చి 24, 2013
6

రాజుగారి కుక్క

“కుక్క దొరికితే కర్ర దొరకదు, కర్ర దొరికితే కుక్క దొరకదు, రెండూ సమకూడితే అది రాజుగారి కుక్క” అని ఒక నానుడి ఉంది తెనుగునాట. ఏంటిది పంతులుగారూ అన్నాడు మా సత్తి బాబు, వస్తూనే. ఈలోగా అన్నగారి మాట విన్నట్లుంది ఇంటావిడ “కాఫీ తెస్తున్నా కూచో అన్నయ్యా” అని ఒక కేకేసింది లోపలినుంచి.కాఫీ పట్టుకొచ్చి అన్నగారికి నాకూ ఇచ్చింది, చూస్తూ నిలబడింది..

“ఏముందయ్యా! కుక్క ఇంట్లోకి చొరబడుతోందని కొడదామంటే కర్ర దొరకలేదు, సమయానికి, కర్ర దొరికినపుడేమో కుక్కలేకపోయింది, కర్ర అవసరం లేకపోయింది. కర్ర గుర్తుగా జాగ్రత్త పెట్టుకుని ఉంచుకుని, కుక్క వచ్చినపుడు కొడదామని చూస్తే, అదేమో మహారాజు గారి కుక్కయి ఊరుకుంది. దానికి తోలుపటకా, మువ్వలు, గంటలు, గజ్జెలు హంగు, ఆర్భాటం ఇన్ని ఉన్నాయి. అమ్మో రాజుగారి కుక్క ఇంట్లో దూరడం కాదు, ఏమైనా పాడుచేసినా నోరుమూసుకుని ఊరుకోవలసిందే కాని, కొడితే ఛచ్చేమే! మనం కుక్కని కొడితే రాజుగారు మన చమడాలు ఎక్కతీయించేస్తాడు. అంతకుమించి ఈ నష్టం భరించడమే మంచిది కదా!” అదయ్యా సంగతి అన్నా.

అప్పుడు ఇల్లాలు, “చచ్చిపోతున్నానన్నయ్యా! ఈ ఊరగాయి కారాలు ఆడించుకోడానికి” అంది ఇల్లాలు. “అదేం” అన్నాడు. “ఏం చెప్పమన్నావు నా బాధ. ఊరగాయ కారాలు ఇదివరలో ఇంటిదగ్గర కొట్టించుకునే వాళ్ళం,కారాలు కొట్టేవాళ్ళకి అరటి పళ్ళు, పానకం తయారు చేసివ్వడం, జల్లించడం, ముక్కులు చీదడం,తుమ్ములు,దగ్గులు ఇన్ని అవస్థలూ పడేవాళ్ళం. ఇప్పుడు మిల్లుకి పంపడమే, అవస్థలు తప్పేయనుకుంటే, ఇప్పుడు కొట్టేవారూ లేరనుకో,” అంటే, “పోనీ బెడద తప్పింది కదమ్మా” అన్నాడు. “బెడద తప్పడం కాదన్నయ్యా! కొత్త బెడద పట్టుకుంది, ఛస్తున్నాననుకో, మిల్లు వాడేమో ఎండలో పోసిన కాయలు ఎండనుంచి ఎత్తుకు రండి అంటాడు. అలా ఎత్తుకెళితే కరంటు ఎప్పుడుంటుందో తెలియదు, అంత కంటే ఎప్పుడొస్తుందో తెలియదంటే బాగుంటుందేమో. ఇదిగో ఇప్పటికి మూడు సార్లు తిరిగొచ్చారు మీ బావ. సాయంత్రం బడి కరంట్ ఉండగా పట్టుకెళితే అబ్బే ఇంకా ఎండాలని తిప్పి ఇప్పటికి మూడు సార్లు పంపేసేడు,” “నిన్న ఎండలో పోసిన కాయలు గలగలా ఎండేయి, పట్టుకెళ్ళేరు, తీరా మిల్లులో పోసే సమయానికి లటుక్కున కరంట్ పీకేశాడుట. మళ్ళీ మామూలే.కరంట్ ఎప్పుడొస్తుందో తెలీదు పట్టుకుపొమ్మన్నాడుట. వాడు ఎత్తి ఇచ్చేస్తే తెచ్చేసేరు. మళ్ళీ పట్టుకెళ్ళాలి,ఈ వేళ, ఈ సారయినా ఆడతాడో లేదొ తెలియదు, అంతా కరంటు వారి దయ,” అంది.

“పంతులుగారు నాకో సంగతి గుర్తొచ్చింది, మీలాటి ఛాదస్తుడే ఒక ఆఫీసరు. ఎవరిని వేస్తే ఆఫీసులో, వాళ్ళతోనే పని చేయించుకునే వాడు. మిగతా ఆఫీసర్లయితే ఫలానా వాడయితే నా ఆఫీస్ కి వద్దు అని చెప్పడం అలవాటు. ఈయన ఆఫీసుకు ఒకరిని బదిలీ ఇచ్చారు. ఆ నిక్షేపరాయుడు వచ్చి జాయినైన రోజునుంచి తిరగడం, పని ఎగ కొట్టడం తప్పించి పైలు ముఖం చూసిన దాఖలాలు లేవు. పక్కవారే ఇతని సీట్ పని సాయంపడుతున్నారు, లేకపోతే ఆఫీసరే చేసుకుంటున్నాడు. ఇలా నడుస్తుండగా ఒక రోజు పై ఆఫీసర్ పిలిచి ఈ ఆఫీసర్ ని ముక్క చివాట్లు పెట్టేడు, సమయానికి అవసరమైన సమాచారం ఇవ్వలేదని. ఎందుకిలా జరిగిందని విచారిస్తే, మన నిక్షేపరాయుడి సీట్ తాలూకు అని తేలింది.అదే కాకుండా ఈ అత్యవసర కాగితాన్ని కూడా డ్రాయర్ లో పెట్టుకుని తాళమేసుకుపోయాడు. ఆఫీసర్ కి కోపం వచ్చి ఒక మెమో ఇచ్చేసేడు, మూడు రోజులలో సమాధానం చెప్పమని. కారణాలు, పని ఎగకొట్టడం, చెప్పకుండా గైర్ హాజరు కావడం. మూడు రోజులు అయ్యాయి, వారం, పదిరోజులయినా సమాధానం లేదు, మన నిక్షేప రాయుడు నించి. దానితో ఈయనకి చిరాకొచ్చి, మరొక మెమో ఇచ్చేడు. మూడవరోజు పై ఆఫీసర్ ఫోన్ చేసి ’ఏంటండీ! కిందవాళ్ళ చేత పని చేయించుకునే నేర్పు కావాలండీ! మీకు ఎన్ని సార్లు చెప్పినా ఉపయోగం కనపడటం లేదు. మా నిక్షేపరాయుడుకి మెమో ఎందుకిచ్చారు? మెమో లిచ్చి పని చేయించుకోగలరా? నేర్పు కావాలండీ, నేర్పు,మీలాటి వాళ్ళకి బతకడం చేత కాదండీ’ అని కడిగేశాడు. పాపం ఆఫీసర్ ఏం చేస్తాడు, బిక్కముఖం వేసుకుని, ఫోన్ పెట్టేసి, మెమో వెనక్కి తీసుకున్నాడు. చెల్లెమ్మ చెప్పిన దానిలో కరంట్ వారూ, ఇక్కడ నిక్షేప రాయుడూ రాజు గారి కుక్కలే కదా?

శర్మ కాలక్షేపంకబుర్లు-ఒంటిపూట బడి.

Posted on మార్చి 23, 2013
14

   మార్చ్ నెలవస్తే ఒంటిపూట బడిపెట్టేవారు, అప్పటికి ఎండలు ముదురుతూ ఉంటాయి, ఉదయమే తరవాణీలో చద్దెన్నం ఆవకాయ, ఉప్పు, నూని,వాము కలుపు తినేసి ఎనిమిదికి బడికి పరిగెడితే పన్నెండు దాటిన తరవాత వదిలేస్తే, ఇంటికి చేరేవారం. అప్పుడు పిల్లలు ఎండబారి పడకుంటారని చేసిన నిర్ణయమనుకుంటా, ఈ ఒంటిపూట బడులు. ( నిజానికి ఇంగ్లీషులో వీటిని మార్నింగ్ స్కూల్స్ అంటారు) ఇప్పుడు ఒంటిపూట బడి అని మధ్యాహ్నం పెడుతున్నారు, ఉదయం మరొకరికి పరీక్షలని,అసలు ఉద్దేశం వెనకపట్టేసింది.

చిన్నపుడు ఒంటిపూట బడులంటే బలే ఆనందంగా ఉండేది, పొద్దుటే బళ్ళోకెళ్ళివచ్చేసి, మధ్యాహ్నం పెద్దాళ్ళు పడుకోండిరా అంటే, వాళ్ళు పడుకునేదాకా కాస్త మసలి, ఆ తరవాత నెమ్మదిగా తలుపుతీసుకుని బయటికిపోయి మామిడి చెట్లకిందో, సీమచింత చెట్ల కిందో కాలక్షేపం చేయడం,కోయిల కూతలికి తాడితోపుల్లో సమాధానంగా కూ అని కూయడం, ఎవరేనా దొరికి ముంజికాయలు కొట్టిస్తే హాయిగా భోంచేసి, సాయంత్రం పడి ఇంటికి చేరడం, పేకావారమ్మాయితో పెళ్ళి చేయించుకోవడం, ఆ తరవాత గోదావరిలో పడి ములుగీతలు ఈదుకుంటూ సాయంత్రం గడపడం బహు ఆనందమైన సమయం. ఇప్పటివాళ్ళకి ఈ ఆనంద క్షణాలున్నాయో లేదో చెప్పలేను.సంవత్సరం మొత్తం మీద నాకు నచ్చినది వేసవి కాలమే 🙂 అన్ని పళ్ళూ వస్తాయి తినడానికి,మామిడి, పనస, వగైరా మల్లెలుంటాయి, మత్తెక్కిస్తూ, మొల్లలు వెనకపడతాయి, ప్రతి చెట్టూ పూస్తుంది, పూత మీద అన్ని పువ్వులూ ఆనందాన్నిస్తాయి, సువాసన వెదజల్లుతాయి. నిమ్మమొక్క పూస్తే బలే సువాసన, టేకి పువ్వు బలే సువాసన,పనసపువ్వు వాసనబలేగా ఉంటుంది, ఆఖరికి నీలగిరి చెట్లనే యూకలిప్టస్ పువ్వు కూడా బలే సువాసన, అందుకే నాకు వేసవి కాలం ఇష్టం.

మరి అటువంటి వేసవిలో మార్చ్ 21 కి ఒక ప్రత్యేకత ఉంది. అది తెలుసుకోవాలంటే కొంచం వెనక్కి వెళదాం.

ఉత్తరాయణం, దక్షణాయణం తెలుసుకదా! ఉత్తరాయణం లో మార్చ్ 21 వ తారీకు నాడు సూర్యుడు భూమధ్య రేఖ మీద ఉంటాడు. ఇలాగే మరొక రోజు సెప్టెంబర్23 వ తారీకునా ఉంటాడు, అంటే సరిగా ఆరు నెలలతరవాత. అయితే ఏమిటిట? అంటే ఈ రోజులలో భూమి మీద సూర్య కాంతి మూలంగా పగలు రాత్రి సమానంగా ఉంటాయి. వీటినే మనవారు విషువత్తులు అన్నారు. ఇహ పోతే నాకూ అలవాటయిపోతున్నాయి ఊతపదాలు 🙂 ఒక చోట ఉన్న సమయం మరొక చోట ఉండదు భూమి పై. కారణం చూస్తే,సూర్యునికి అన్నిచోటులు, అన్ని సందర్భాలలో అభిముఖంగా ఉండవు కనుక. భూమికి ఉన్న రెండు ధృవాలనుంచి ఒకదాన్ని ఒకటి కలుపుతూ ఊహా రేఖలు గీసేరు వాటిని లాంగిట్యూడ్స్ అక్షాంశాలంటారు. వీటిని గ్రీనిచ్ నుంచి మొదయినట్లుగా అక్కడ మొదలుపెట్టేరు (౦ డి)దీని ప్రత్యకత ఏమీ లేదు, నాడు బ్రిటన్ ప్రపంచం లో చాలా దేశాలను ఏలింది కనక. అక్కడినుంచి తూర్పుగా 180 పడమరగా 180 ఊహారేఖలు గీస్తే ప్రతి ఊహారేఖ మధ్య సూర్యుడు చలించే కాలం నాలుగు నిమిషాలయింది 24×60=1440ని. ఈ నిమిషాలు 1440/360=4ని.ఇప్పుడు ఒక అక్షాంశం మధ్య సూర్యుడు పయనించే సమయం తెలిసింది కదా. దీనితో ఒక చోట కావలసిన సమయంలో, కావలసిన చోట, ఎంతసమయం అవుతుంది అన్నది లెక్కించుకోవచ్చు. భూమి పడమటి నుంచి తూర్పుకు తిరుగుతోంది కనక, తూర్పుదేశాలలో సమయం కంటే పశ్చిమదేశాలలో సమయం వెనక ఉంటుంది. అట్లాస్ లో చూసి మన సమయానికి మరొక సమయానికి తేడా గమనించవచ్చు. కాని ఇక్కడొక చిక్కుంది. తెలివయిన దేశాలు వాటి సమయాన్ని అదే ప్రామాణిక సమయాన్ని అసలు సమయంకంటే ముందుకొ వెనక్కో జరుపుకుంటాయి, ఎందుకంటే, వారి పనులు వెలుగుండగా చక్కపెట్టుకోడానికి, కరంటు ఆదా చేసుకోడానికీ. ఉదా: సింగపూర్ సమయం మనకంటే ఒక గంటన్నర ముందుంటుంది, మనకి తూర్పున ఉంది కనక, కాని వారు వారి సమయాన్ని మరొక గంట ముందుకి జరుపుకున్నారు. నిజానికి మనదగ్గర ఉదయం ఐదు ఐతే వారి దగ్గర ఆరున్నర కావాలి, కాని దానిని ఏడున్నరగా మార్చుకుని ఉపయోగించుకుంటున్నారు. ఇలాగే మరిన్ని దేశాలూ. అ.సం.రాష్ట్రాలలో నాలుగు ప్రామాణిక సమయాలున్నాయని మా అమ్మాయి చెప్పింది. అప్పటికి నాకు రెండే ఉన్నట్లు తెలుసు. మన దేశ ప్రామాణిక సమయం 82 1/2 డి. తూర్పు. అంటే గ్రీన్విచ్ లో రాత్రి పన్నెండయితే మన సమయం ఉదయం ఐదున్నర గంటలు. 82 1/2 ఎందుకు తీసుకున్నారంటే సరిగా 5.30ని. తేడా ఉంటుందని. మన బడ్జెట్ సాయంత్రం మూడు దాటిన తరవాత రాత్రి సమర్పించేవారు ఆరు ఏడు గంటల సమయంలో అంటే లండన్ లోమనను పాలించిన వారి స్టాక్ ఎక్స్ఛేంజ్ పని సమయం అయిన తరవాత మన బడ్జెట్ సమర్పణ జరిగేది, ఇక్కడ. స్వతంత్రం వచ్చాకా కూడా అదే కొన సాగించారు. పాపం ఒక ఆర్ధిక మంత్రిగారు ఇదేమి దౌర్భాగ్యం అని సమయం మార్చేసేరు. ఈ సమయాల గురించి కాల్ సెంటర్ వారికి బాగా తెలుస్తుంది ( ఏంటో కాల్ సెంటర్ పేరే నాకు బాగోదు, వినడానికే)

ఇలాగే మరో రెండు రోజులు ప్రత్యేకత చూపేవి వున్నాయి. జూన్ 21 ఈ రోజు పగలు సుదీర్ఘంగా ఉంటుంది. లాంగెస్ట్ డే, సినిమా చూసుంటారు. ఇక December 21 పగలు చాలా తక్కువ, రాత్రి ఎక్కువ. ఇది దక్షణాయణం లో వస్తుంది. ఇటువంటి ప్రత్యేకతలున్న రోజులుకి మద్య కాలం సరిగా ఆరు నెలలుంటుంది చూడండి.మనవారు రోజు కాలాన్ని సూర్యోదయం నుండి మరుసటి సూర్యోదయం దాకా లెక్కిస్తారు. పడమటివారు రాత్రి పన్నెండునుండి లెక్కిస్తారు.

ఇదేంటీ ఈ టపా మార్చ్ 21 న వెయ్యాలికదా, నిజమే, ఆరోజు వేద్దామనే మొదలెట్టా. కరంటు వారి పుణ్యంతో పూర్తికాలా. నిన్నటినుంచి కరంటు స్థిరం గా ఉంది, ఎంచేతో!. మరో సంగతి నేను ఉదయం ౦5.30ని తరవాత రోజూ టపా వేసేవాడిని, ఎంచేత? ప్రపంచంలో అది అందరికి అనగా ఎక్కువ మందికి అనుకూలమయిన సమయం.దేశం లోవారికి ఇబ్బంది ఉండదు, తూర్పు దేశాలకి రోజులో కొద్దిగా గడుస్తుంది. గల్ఫ్ వారికి గంట పై సమయం లో తెల్లవారుతుంది. ఇక అ.స.రాష్ట్రాలు, కెనడా వారికి సాయంత్రం అవుతుంది. కొద్ది ఇబ్బంది మాత్రం బ్రిటన్, జెర్మనీ, వీటి దగ్గర దేశాల వారికి ఉంటుంది. కాని కరంటు వారి దయ మూలంగా రోజులో ఎప్పుడో ఒకప్పుడు టపా వేస్తే చాలనుకునే స్థితికి వచ్చేశాను. చూశారా కాలమహిమ.

శర్మ కాలక్షేపంకబుర్లు-ఓరి! నాయనో!!

Posted on మార్చి 21, 2013
17
మొల్లలు

ఓరి!నాయనో!

ఒక పాతికేళ్ళమ్మాయి ఓ కుర్రాణ్ణి చెయ్యిపట్టుకుని, బరబరా, బిరబిరా పోలీస్ స్టేషన్ కి లాక్కొచ్చింది. రాత్రి నుంచి ఉద్యోగం చేస్తున్న

ఎస్.ఐ: ఏంటమ్మా ఏంటి సంగతి అన్నాడు. ( ఈయన సత్తెకాలపు పోలీసులెండి. లేకపోతే ఏటే నం(లం)… కానా ఎవణ్ణే, పొద్దుగాల లేపుకొచ్చినావు అని ఉండేవాడు.)

అమ్మాయి: ఈయన నా కేసి నోరొదిలేసి చూస్తున్నాడు. చొంగ కార్చుకుంటున్నాడు. అందం వర్ణించేస్తున్నాడు, కేసెట్టి లోపలేసెయ్యండి.

పోలీస్; ( కుర్రాడితో) ఓరి పిచ్చినాయాల! అలా తినేసేలా చూస్తారా? తప్పుకదూ! దొంగ చూపుల్చూడాలి కాని, పారిపోక, ఈ అమ్మాయి చెయ్యట్టుకుని లాక్కొస్తే వచ్చేసేవా?

కుర్రాడు: ఏం చెయ్యనండి! లాక్కొచ్చేసింది వచ్చేసేనండి.

పోలీస్: ఎప్పుడు చూసేడు? ఎక్కడ చూసేడు?. సాక్షాలేవమ్మాయి?

అమ్మాయి: సాక్షాలెక్కడుంటాయి? నాకేసి మిర్రి మిర్రి చూశాడు, నీ ముక్కు అందంగా సంపెంగ పువ్వులా, పెదవులు తమలపాకుల్లా, పలువరుస ముత్యాలలా, ముఖం పద్మంలా, మెడ శంఖంలా అని ఇంకా కింద,కింద వర్ణించేస్తున్నాడండీ!పద్దూ! నీ అందమే అందం! హాయ్ రాణీ, నా హృదయరాణీ అంటున్నాడండీ.

పోలీస్: సాక్ష్యాలు లేకుండా కేస్ కట్టవమ్మాయ్.

అమ్మాయ్: సాక్ష్యాలెక్కడుంటాయ్, మా పడకగదిలో అంటే!

పోలీస్: నీ పడక గదిలోకెలా వచ్చాడమ్మా?

అమ్మాయి: ఏడిచినట్లుంది, నా పడకగదిలో, నా మొగుడు కాక మరొకరు ఎలా ఉంటారు?

పోలీస్: ఓరినాయనో! రేపటినుంచి ఈ కేస్ లు కూడా చూడాలా?

(Starring at a lady/girl is punishable under new act)

శర్మ కాలక్షేపంకబుర్లు-మిథునం అద్భుతః (బాపు గారి స్వదస్తూరితో)

Posted on మార్చి 19, 2013
26

mithunam   పై క్లిక్ చేసి కధ చదవండి.(బాపు గారి స్వదస్తూరితో)

Courtesy C.V.L.N.Ravi kumar

మిథునం అద్భుతః

“మిథునం సినిమా చూడు బాబాయ్” అన్నాడు, అబ్బాయి,ముంబాయి నుంచి. “ఏదిరా! చూదామని కూచుంటే కరంటు వాడికి కన్ను కుట్టిం”దంటే మర్నాడు బ్లాగ్ లో పెట్టేసేరు జిలేబి గారు. ఇల్లాలితో కలిసి చూశా, “సంబడమే, బానే ఉంది, మీ నిరవాకమే” అంది ఇల్లాలు. నిన్న అబ్బాయి పిలిచి “బాబాయ్! సినిమా చూశావా?” అన్నాడు. “చూశానయ్యా!” అంటే “ఎలా ఉంద”న్నాడు “అద్భుతః” అన్నా, గలగలా నవ్వేడు. అప్పుడన్నాడు “బాబాయ్! బాపూ గారు స్వహస్తాలతో రాసిన కధని స్కేన్ చేసి దాచుకున్నా,” అన్నాడు.నాకు ఆనందంతో నోట మాట రాలా. మన సంస్కృతిని తరవాత తరాలు జాగ్రత్తగానే చూస్తున్నాయని ఆనందమయ్యింది. “ఒరే అబ్బాయ్! నాకు పంపవురా” అన్నా. “చూసి పంపుతానేం” అన్నాడు. భోజనం చేస్తోంటే కోడలు సెల్ ఫోన్ తెచ్చి ఇచ్చింది, “బావగారి దగ్గరనుంచి” అని. “బాబాయ్! పంపేను చూడు” అన్నాడు. అక్కడినుంచి ప్రారంభమయ్యింది నా ఆరాటం. రెండు మెతుకులు కొరికి వెళ్ళబోతూంటే “ఎందుకంత కంగారూ! అదెక్కడికీ పారిపోదు కాని, ముందో రెండు ముద్దలు తినండి” అంది. అబ్బే లోపలికి పోనిదే. ఆత్రంగా కంప్యూటర్ దగ్గరకొచ్చి ఆన్ చేయగానే తాతా! అని ఒంటిపూట బడికి వెళ్ళొచ్చిన మనవరాలు కంప్యూటర్ ఆక్రమించింది. మనవరాలుని కాదనగలనా? అది నా బలహీనత. ఎప్పుడు ఖాళీ చేస్తుందా అని చూస్తూ కూచున్నా. ఎప్పుడో తెలియకుండానే కునుకు పట్టేసింది. మెలుకువొచ్చి చూస్తే, కరంటు ఉంది, కంప్యూటర్ కట్టేసింది, మనవరాలు. బాగుందనుకుని ముఖం కడుక్కొచ్చి కంప్యూటర్ ముందు కూచుంటే, చిటుక్కున కరంట్ పోయింది. ఏం చేయడానికీ తోచక మామిడి చెట్టు పనస చెట్టు మధ్య తిరుగుతుంటే “పందిరేద్దాం రమ్మ”ంది,ఇల్లాలు. ఎండ కోసం, నిన్న మొదలెట్టిన తాటాకుల పందిరెయ్యడం అయ్యింది కాని కరంటు రాలేదు, ఒక కన్నటే పడేసి ఉంచినా. అమ్మయ్య ఆరు గంటలకి కరంటు వచ్చింది. కంప్యూటర్ ఆన్ చేస్తే ఏమీ లేదు, ఏదో అయిపోయింది, ఏం చేయాలి, “తగలేసే”వని తిడతాడేమో అబ్బాయని, బెరుకుతో కూచున్నా. అబ్బాయొచ్చాడు, రాగానే చేరేసింది వార్త ఇల్లాలు, అబ్బాయొచ్చి చూసి “ఏం పాడవదు నాన్నా! కంగారు పడకండి” అని విప్పి, తుడిచి ఏదో చేసి మొత్తానికి పని చేయించాడు. ఈ లోగా కరంటు పీకేశాడు మళ్ళీ. అరగంట తరవాతిచ్చాడు, ఆన్ చేస్తే మళ్ళీ మొదలికొచ్చింది. “చూడు నాయనా” అని తప్పుకున్నా. అబ్బాయి కట్టేసి “ఇందులో చిన్న బేటరీ ఉంటుంది అది పోయింది, తెచ్చివేస్తా, ఈలోగా స్నానం చేసి రండి” అని బయటికెళ్ళేడు బేటరీ తేవడానికి. స్నానం చేసివచ్చేటప్పటికి తెచ్చి వేశాడు. అమ్మయ్య! సమస్య తీరిందని చదవబోతే కరంటు మళ్ళీ పీకేశాడు. హతవిధీ! ఎందుకిలా జరుగుతోందనుకుంటే, “కొంత మందికే పోయింది కరంటు, ఎల్.ఐ గారికి ఫోన్ చేశాము, పంపుతామన్నారు” అంది, కోడలు నా బాధ చూడలేక. “సరిలేమ్మా” అని, రెండు మెతుకులు కొరికి కధ చదివేటప్పటికి ఇదిగో ఈ సమయమైంది,రాత్రి తొమ్మిది. మరి నిద్దరొచ్చేస్తుందికదా! మంచమెక్కేసేను. “ఎందుకంత తాపత్రయం?” అంది ఇల్లాలు. దానికేం తెలుసు పిచ్చిది… బాపూ గారు చేతితో రాసిన కధ, భరణిగారు తీసిన సినిమా ఒక చోట పెట్టాలని నా తాపత్రయం.

శర్మ కాలక్షేపం కబుర్లు-మరుస్తున్న కొన్ని కూరలు, పళ్ళు,చిరుతిళ్ళు

Posted on మార్చి 16, 2013
33
మరుస్తున్న కొన్ని కూరలు, పళ్ళు,చిరుతిళ్ళు

నేతి బీర

  పై ఫోటో లోది నేతి బీరకాయ. ఇది వాడకం తక్కువే. దీనిని తెలగపిండితో కలుపుకుని వండుకుంటే బాగుంటుంది. పాలిచ్చేతల్లులకు మంచి ఆహారం. పిల్లలకు పాలు సమృద్ధిగా వుంటాయి.

చెమ్మ చిక్కుళ్ళు

వీటిని చెమ్మ చిక్కుళ్ళు అంటాం. వీటిని బాగాలేతగా ఉండగా బెల్లం తో కూర వండుకుంటే చాలా బాగుంటుంది. దీనిలో పీచు పదార్ధం ఎక్కువ, చిన్న ప్రేవులను శుభ్రం చేస్తుంది.ముదిరిన కాయలో గింజ ఒక్కొకటి ఒక అంగుళం పైన పొడవుంటుంది. మంచి మాంసకృత్తులనిస్తుంది. తీగ జాతికి చెందినది.

రాబాళం పండు అనే రామాఫలం

పై చిత్రంలో రాచ ఉసిరి కాయలు, రామాఫలం, మరొక పక్క వేరు శనగ కాయలు కనపడుతున్నాయి కదా. మధ్యలో రామాఫలం లో గింజలు తక్కువగా ఉంటాయి, పండు నిండా తీయని గుజ్జే. కొద్ది వాసన ఉంటుంది. మంచి పండు. సీతాఫలం లాటిదే, లక్ష్మణ ఫలం కూడా ఉంది, ఈ సారి దొరికితే పొటో తప్పక పెడతా. దీనిని గ్రామీణులు రాంబాళం పండు అంటారు. ఇది రామాఫలం.అల్లి పళ్ళు అని చిన్నవి నల్లగా ఉన్న పళ్ళు దొరుకుతాయి. అవి కూడా కనపడితే తప్పక చెబుతా.

చేమ ఆకులు

మీరు చేమ చూసి ఉండచ్చు, తినీ ఉండచ్చు, వేయించుకుని ఉప్పూ కారం జల్లుకుని తింటే బాగా ఉంటుంది. చేమ నాకు బాగా ఇష్టం, నాఇల్లాలికి రామాఫలం ఇష్టం, ఇద్దరం కలిసి ఈ రెండిటినీ గయలో వదిలేశాం. చేమ ఆకులు చూసి ఉండరు. చేమ ఆకులు ఇలా పెద్దవిగా ఉంటాయి. వీటిని సన్నగా తరిగి పులుసుపెట్టుకుంటే చాలా బాగుంటుంది. మంచి ఆకు కూర.

మామిడి కాయలు, పిందెలు

ఇక్కడ లేత మామిడి కాయల్ని పిందెలను చూస్తున్నారు కదా! ఇందులో కాయలయితే పప్పులో వేసుకోడానికి బాగుంటాయి, బాగా ముదిరిన కాయ పప్పులోకి బాగోదు. ఇక పిందెలున్నాయి చూడండి, వీటిని సన్నగా తరిగి మెంతి కారం లో కలిపి వేసుకుంటే, పప్పుతో పాటు నంజుడికి బలేగా ఉంటాయి. ఈ లేత పిందెలు పులుపు ఉండవు కాని కొద్దిగా వగరు ఉంటుంది. ఆ వగరు ఒంటికి మంచిది, మరెలాగా వగరు తగలదు. ఈ పిందెలు మీకు దొరకడమే కష్టం లెండి. ఉసిరికాయ, చిన్నవి, రాచ ఉసిరి కాయలతో కూడా మెంతి బద్దలేసుకోవచ్చు.

గుమ్మడి వడియాలు

వీటిని గుమ్మడి వడియాలంటారు. కలగలుపు పప్పు లోకి, పచ్చిపులుసు వడియాలు కలుపుకుని పచ్చిపులుసు చేసుకుంటే బాగుంటాయి. బూడిద గుమ్మడితో చేస్తారు, బూడిద గుమ్మడిని కూష్మాండం అంటారు, ఈ కూష్మాండ లేహ్యం జ్ఞాపక శక్తిని పెంచుతుంది.మరి వడియాలు కూడా అంతేగా. పళ్ళు లేని నా లాటివారికి ఇబ్బందే, నమలడం.
వీటిని చల్ల మెరపకాయలు లేదా ఊరు మెరపకాయలంటాం.వీటిని కూడా భోజనం లో చేర్చేరు మనవాళ్ళు. పప్పుతో బాగుంటాయి. కారం తినడం మంచిదన్నారు.వీటిని పుల్లటి చల్లలో నానబెట్టి ఎండబెట్టి మళ్ళీ నానబెట్టి తయారు చేస్తారు. వీటిని కొద్దిగా మజ్జిగలో చింతకాయలు తొక్కి వేసిన దానిలో కూడా వేసి తయారు చేస్తారు. అవి మాత్రం కొద్దిగా పులుపు కారంగా ఉంటయి. పూర్తిగా చల్లలో వేసినవి కమ్మగా ఉంటాయి.

వీటిని సగ్గుబియ్యం వడియాలంటారు. పెట్టుకోడం తేలికే. వేయిచుకుని తింటే చిరుతిండిగా బాగుంటాయి

పెట్టుకోలేమంటారా? కొన్ని ప్రయత్నం చేసి పెట్టుకోవచ్చు. మిగిలినవాటిని మీరు కోరితే పల్లెలనుంచి తెచ్చి అమ్మడానికి సిద్ధంగానే ఉంటారు, ప్రయత్నించండి. బాగుంటేనే కొంటామని చెప్పండి, చక్కగా తయారు చేసి తెస్తారు, మీకు ఉపయోగం, మరొకరికి పని కల్పించి, జీవనాధారం ఏర్పాటు చేసినవారవుతారు కదా!

జంక్ కంటే మంచిది,ఆలోచించండి 🙂

శర్మ కాలక్షేపంకబుర్లు-గోల గోవిందరాజులుది…..

Posted on మార్చి 15, 2013
6

గోల గొవిందరాజులుది…..

“గోల గోవిందరాజులుది సొమ్ము శ్రీనివాసుడిది” అని ఒక నానుడి, మన తెనుగునాట అనుశృతంగా వినపడుతున్నదే. దీనికి పూర్వ కధ కూడా ఉంది. శ్రీనివాసుడికి పెళ్ళి పద్మావతీ దేవితో నిశ్చయం చేసింది, వకుళమాత, ఆకాశరాజుతో మాటాడి.. పెళ్ళి నిశ్చయం చేసేరే కాని, ఖర్చులికి కాణీ కూడా లేదు శ్రీనివాసుడి దగ్గర, తల్లి వకుళమాత దగ్గర. ‘డబ్బు లేకుండా పెళ్ళవుతుందా?’ “ఇరుసున కందెనబెట్టక పరమేశుని బండి యైన బారదు సుమతీ” అన్నారు కదా! ‘మరి పెళ్ళి ఖర్చులెలా?’ ‘పెళ్ళి ఎవరిది?’ ‘ శ్రీనివాసునిది,’ ‘ఎవరాయన?’ ‘అఖిలాండకోటి బ్రహ్మాండ నాయకుడు.’ ‘పెళ్ళి ఎవరితో?’ ‘సాక్షాత్తు శ్రీ లక్ష్మీదేవితో, పద్మావతీ రూపంలో,’ పెళ్ళి ఎంత ఘనంగా చేసుకోవాలి, మరి కాణీ కూడా లేదే ఏంచేయాలంటే, అప్పు చేస్తేనో అనే ఆలోచనొచ్చింది. ఆలోచనయితే భేషుగ్గానే ఉంది కాని శ్రీనివాసుడంతవాడికి అప్పివ్వగలవాడెవరు? లోకానికి పెట్టుబడిదారు, యక్షుడు, ఉత్తర దిక్కుకి అధిపతి, మహారాజు అయిన కుబేరుడిని అడిగితేనో, అనుకున్నాడు స్వామి. అప్పు కావాలంటే ఇచ్చేవాడిదగ్గరకి వెళ్ళక తప్పదని, శ్రీనివాసుడే అప్పుఅడిగితే, కుబేరుడు, ‘అయ్యో! అదెంత భాగ్యం ప్రభూ!, మీరు అప్పుకు రావడమే మాకు గొప్ప, తమరిదయ ఉంటే చాలదా?’ అని నేటి అప్పుపెట్టేవారు మాటాడినట్లే మాటాడి వడ్డీ చూచాయగా చెప్పి, వడ్డితో అసలు, తీర్చేందుకు గడువు కలియుగాంతం షరతు మీద, కుబేరుడు అప్పు ప్రమాణ పత్రం (ప్రామిసరీ నోటు)రాయించుకుని సొమ్మిచ్చాడు. మరి సాక్షులెవరో చెప్పలేను. చూశారా! ‘పేకాట పేకాటే పెద్దన్నయ్య పెద్దన్నయ్యేనని’ ఒక నానుడి ఉంది తెనుగునాట. అలా కుబేరుడు వడ్డి మాటాడుకుని, కాలం మాటాడుకుని, పత్రం రాయించుకుని మరీ ఇచ్చాడు అప్పు,అఖిలాండకోటి బ్రహ్మాండనాయకుడికి కూడా, అదీ వేంకటేశ్వరుని పెళ్ళికి. అప్పు పుట్టేసింది, ఇంకేం లోటూ, బ్రహ్మాది దేవతలు దిగిపోయారు, పెళ్ళి చేయించేశారు, దివ్యంగా,పప్పన్నాలు తినేశారు. చేతులు దులుపుకుని వెళిపోయారు. ఇప్పుడు ఎవరు మిగిలారు ‘వేంకటపతి+ అప్పు+సాక్షాత్తు శ్రీలక్ష్మీదేవి, పద్మావతి రూపం లో భార్యగా’. ‘మా అమ్మ, చిన్నతల్లిని’ అప్పు తీర్చెయ్యమని అడగలేడు,వేంకటాధీశుడు, భార్యని ‘మా అమ్మ చిన్నతల్లిని,’ అప్పు తీర్చమని అడగడానికి నామోషీ కదా! అమ్మ మాటాడదు, అయ్యవారు చేసిన అప్పు, వారు చెప్పకుండా తీర్చేస్తే వారి పరువుకు భంగం కదా! వారిని అవమాన పరచినట్లు కదా!. పెద్ద చిక్కొచ్చి పడింది, వడ్డి అయినా కట్టాలికదా! మార్గం ఏంటీ? అంటే కలియుగం లో పాపులు కనపడ్డారు. అందుకే ఆయన తన పేరు “వేంకటపతి” అని ప్రకటించుకున్నారు, అంటే అర్థం వేం=పాపములు, కట= నశింప చేసేవాడు. ‘పాపం ఎక్కడ ఆశ్రయించుకుని ఉంటుంది కలియుగంలో,’ ‘జుట్టు దగ్గర, డబ్బు దగ్గర’. అందుకు వేంకట నాయకుడేం చేసేరు? ఒక చెయ్యి రొంటి మీద మరొకచెయ్యి వరద ముద్రలో తన పాదాలు చూపిస్తూ నిలబడ్డారు. నా పాదాలను ఆశ్రయించండి, మీపాపాలని దహింపచేస్తానని ప్రతిన పూని నిలబడ్డారు స్వామి. మీ పాపాలను నశింపచేసి కష్టాలను మొలలోతులో గడిచేలా చేస్తానని ముద్ర పట్టేరు. అదిగో అప్పటినుంచి మాటమీద నిలబడే ఉన్నారు, స్వామి. ఇంకేం పాపులకు, పాపాలకు లోటా కలియుగం లో, భక్తులు వస్తూనే ఉన్నారు, సొమ్ము ముడుపుకడుతూనే ఉన్నారు, తలలు బోడులూ చేయించుకుంటున్నారు, కాని తలపులు బోడులు కావటం లేదు. మళ్ళీ వెనక్కి వెళుతున్నారు, ఎందుకు? పాపం చేయడానికే. ఇలా సొమ్ము పోగు పడుతోంది. స్వామివారేం చేసేరు? పోగుపడిన సొమ్ము నుంచి కుబేరునికి వడ్డీ తీర్చమని, అన్న గోవిందరాజస్వామిని కోరేరు. తమ్ముడు శ్రీనివాసుని మాట కాదనలేక అన్న గోవిందరాజస్వామి, కుబేరుడికి వడ్డీగా కాసులు కొలవడం మొదలు పెట్టేరు. ఎంత కొలిచినా వడ్డీ తీరడం లేదు, అలసిపోయిన గోవిందారాజ స్వామి, కొలిచే కుంచమే తలకింద పెట్టుకుని సేదతీరేరు. అదిగో అలాగే దర్శనమిస్తారు స్వామి, తిరుపతిలో. మరి గోల సంగతేమంటారా? శ్రీనివాసుని అంతేవాసులు, క్షేత్రపాపులు గోల పెట్టడం మొదలెట్టేరు, గోవిందరాజులు కొలిచేస్తున్నారు, కాసులు, బాబోయ్! అని, ఇంతకీ గోలెందుకు? సొమ్ము వడ్డిగా కొలిచేస్తే తమకు దారేదీ అని, అందుకు కాసులు కొలిచేస్తున్నారు, బాబోయ్ అని అనటం తో సొమ్ము శ్రీనివాసుడిది, గోల గోవిందరాజులుది, సొమ్ము కొలిచేస్తున్నాడన్నవాదు గోవిందరాజులికి మిగిలిపోయాయంటారు.

నేడేం జరుగుతోందీ! జనతా జనార్దనుడి సొమ్ము, లోక కల్యాణానికి ఖర్చుపెట్టవలసినది, గోవిందరాజులు రూపం లో అధికారులు, రాజకీయ నాయకులనే కుబేరులకి కొలిచి పెట్టేస్తున్నారు,తప్పుడు లెక్కలతో, ఎందుకూ అంటే వారి స్వార్ధం కొంత, ఎదుటి రాజకీయనాయకుడి దగ్గర తమ అధికారం కించ పడిపోతుందేమో, రేపు మంచి పోస్టింగ్ ఇవ్వరేమో, ఎవడు చూడొచ్చాడు, ఇప్పటివరకు ఎన్ని జరగలేదు, స్వతంత్రభారతంలో, అందరూ చేస్తున్నారు, మనం చేస్తే తప్పొచ్చిందా? అని కొలిచి పెడితే కొంపలంటుకుంటున్నాయి…జైలూ, బైలూ మధ్య నలిగిపోతున్నారు, మహారాజులా/మహారాణీ లా సలాం కొట్టించుకోవలసినవారు, బుర్రదించుకుని కెమేరాలను తప్పించుకోవలసి వస్తోంది. దీనికి ఆడ, మగ తేడా కనపడటం లేదు…అందుకే చుట్టయినా మెట్టదారి మేలని,సత్యమేవ జయతే అని, మంచి మంచిని పెంచుతుందని మనవారు చెప్పినమాటలు అబద్ధం కాదండోయ్! సాక్షాత్తు జనతా జనర్దనుడే గోల పెడుతున్నాడు, ‘గోవిందరాజా! తప్పుగా కొలిచెయ్యకు’ అని. కుబేరుడేం చేస్తున్నాడు పీకలమీద కొస్తే ‘మీ గోవిందరాజులే వడ్డీ లెక్కలుకట్టి కొలుస్తున్నాడు, నాదేం తప్పులేదం’టున్నాడు, మీదు మిక్కిలొస్తే నాలుగేళ్ళు జైలూ, బెయిలూ మధ్య తిరిగి మళ్ళీ వడ్డి వ్యాపారం చేసుకుంటున్నాడు,ఎన్నికవుతున్నాడు. నిజంగా గోవిందరాజులే గోలపడి జైలూ, బైలూ మధ్య తిరుగుతూ ఉద్యోగమూ పోయి, సొమ్మూ పోయి, పరువూ పోయి, సర్వం పోయి గోల పడిపోతున్నాడు కదా! నిజంగా గొవిందరాజులే గోలపడుతున్నాడు. గోవిందరాజా! గోల మిగుల్చుకోకు.

శర్మ కాలక్షేపంకబుర్లు-పదికోట్లొస్తే

Posted on మార్చి 13, 2013

పదికోట్లొస్తే!

“పదికోట్లంటే ఎంతండి?” అన్నాడు. “పదికోట్లంటే పదీ కోట్లే” అన్నా! “అది కాదండి ఎన్ని సున్నాలండి ఒకటి పక్కన” అన్నాడు. “ఉండుండు, ఒక్క సారి అలా అడిగితే చెప్పేలా లేన”ని కాయితం మీద వేసి చెప్పి, “అసలు పదికోట్ల ఆలోచనెందుకొచ్చిందోయ్!” అన్నా. ఇక్కడ సమయం సందర్భం చెప్పాలి కదండి, ఒక రోజు నా మిత్రుడు “గురువుగారు అర్జంటుగా రండి, ఒక సారి” అన్నాడు ఫోన్ లో, దగ్గరగా ఎనిమిది సంవత్సరాల కితం. “రాగలరా” అనేవాడెప్పుడూ! అటువంటిది “అర్జంటుగా రండ”నే సరికి నాకు ఆతృత పెరిగి పరిగెట్టేను. వెళ్ళేటప్పటికి నాలుగు కార్లు, వాటి డ్రైవర్లు ఒక పక్క, గుమాస్తాలు,మేనేజర్లు వగైరా ఒక పక్క, వారి వారి స్థాయిలను బట్టి గుంపులుగా చేరి ఉన్నారు. నేను ఎందుకూ చెందను కనకా నన్నెవరూ చేర్చుకోలేదు, అంతేవాసి నన్ను చూసి సోఫాలో కూచోబెట్టి “లోపల నలుగురితో ఉన్నాడు బాస్, మీరొస్తే కూచోబెట్టమన్నాడు, లోపలికి కబురు చెప్పివస్తా” అని లోపలికి పోయాడు. “ఎందుకు పిలిచాడబ్బా?” అని ఆతృత, విషయమేమై ఉంటుంది అని. గుప్పెట పడితేనే ఆతృత, విప్పేస్తే లేదు కదా! ఇదుగో ఈ సందర్భంలో ఒక డ్రైవర్ కుర్రాడు ఈ ప్రశ్న వేసేడు.ఈ ఆతృత నుంచి తప్పించుకోడానికి ఒక సాధనం బాగానే దొరికిందనుకుని సంభాషణ పొడిగించా. అసలు పదికోట్ల సంగతేమని. మిగిలిన ముగ్గురూ దగ్గర కొచ్చి నిలబడ్డారు. “మా బుచ్చిగాడు సిక్కిం లాటరీ టిక్కట్టు కొంటానంటున్నాడండి, అది తగిలితే వచ్చే సొమ్ము పదికోట్లటండి” అన్నాడు. నాకు చిన్నప్పటి సంగతి “ఇఫ్ ఐ వర్ ది కింగ్” గుర్తొచ్చి,కధలో పిట్ట కధ, ఒక రోజు మా ఇంగ్లీష్ మాస్టారు క్లాసులో “ఇఫై వర్ ది కింగ్” గురించి రాసుకు రండిరా అన్నారు. అదేమని అడిగితే చెప్పేరు, నువ్వు రాజువయితే ఏంచేస్తావని. సందేహం వదలక మాస్టార్ని తెనుగు మాస్టారుండగా అడిగా, “ఓరి పిడతమొహం వెధవా! నువ్వు రాజువయితే ఎంచేసి ఏడుస్తావో నూతులు తవ్విస్తా, గోతులు పూడ్పిస్తా ఇలా, రాసి ఏడు” అని అదీవించేరు. అదిగో అది పట్టుకుని తెగ రాసేసేను, అప్పుడు నాకే ఫస్టు వచ్చింది, గాలి పోగుచేసి రాయడం కదా!. 🙂 నిజమే కాని “పదికోట్లొస్తే ఏం చేస్తావురా అబ్బాయీ” అన్నా, అందులో ఒకణ్ణి.

దానికి వాడు “మనకి వచ్చేదా చచ్చేదా! ఎందుకు సార్ ఆగోల, నాకీ డ్రైవర్ ఉద్యోగం తప్పుతుందా? ఊరికే ఆశండి మా తిప్పయ్యకి” అన్నాడు. “అదేంటి అంత నిరాశ, వస్తే ఏం చేస్తావని, ఊరికే అనుకోడానికేం” అన్నా. “ఎందుకండి ఊరికే అనుకోడం” అన్నాడు.

మరొకడిని అడిగితే, “మొత్తంసొమ్ముతో పొలాలు ఇళ్ళు కొనేస్తానండి, ఆ తరవాత ఒక కారు కొనుక్కుంటానండి, ఈ సుబ్బిగాణ్ణి డ్రయివర్ గా పెట్టుకుంటానండి, జీతం ఇప్పటిదే ఇస్తానండి. కాలు మీద కాలేసుకుని కూచుంటానండి, హాయిగా జీవితం ఎల్లిపోద్దండి” అన్నాడు. “మొత్తం సొమ్ము పెట్టి ఇళ్ళు పొలాలు కొనలేవు, వచ్చేదానిలో మూడో వంతు ఇన్ కం టాక్స్ వాళ్ళు ముందే పట్టుకు పోతే నీ చేతికొచ్చేదే ఏడు కోట్లు” అన్నా. “ఓర్ని! ఇంతన్యాయమండి, మూడుకోట్లు పన్నా! అమ్మో! జాగర్తగా ఉండాలండి. ఏడు కోట్లెట్టి కొనేస్తానండి” అన్నాడు. “అదీ కుదరదయ్యా! ఒక లెక్క దాటి భూమీ కొనలేవన్నా! పెళ్ళాం పిల్లలపేర కొంటానంటే, అదీ కుదరదు నాయనా!, అంటే “ఇన్ని చిక్కులాండి. ఎంతకొనచ్చో అంతా కొనేసండి మిగిలిన సొమ్ముతో ఇళ్ళు కొని ఇంకా మిగిలిన సొమ్ము బేంక్ లో పడేస్తానండి” అన్నాడు. “ఆ తర్వాత హాయిగా కాలు మీద కాలేసుకుని కూచుంటానండి” అన్నాడు. “ఆ( ఇప్పుడు క్లచ్చి మీదొక కాలు, బ్రేక్ మీద ఒక కాలు వేసుకు హాయిగా బతుకుతున్నాంగా, అది చాల్లెద్దూ” అన్నాడు, మొదటివాడు.

మూడవ వాడినడిగితే, “గురువుగారు సగం సొమ్ము కుటుంబానికిచ్చేసి ఇళ్ళు పొలాలు కొంటానండి, మిగిలిన సొమ్ముతో రాజకీయం లో దిగుతానండి. సొమ్ములు బాగా సంపాదించుకోడానికి వీలున్న పార్టీలో చేరతానండి, కాంట్రాక్టులు చేస్తానండి. నా దగ్గర ఇన్ని తిరుగుళ్ళు లేవండి అంతా తిన్ననైన యవ్వారమేనండి, డబ్బులెక్కడుంటే అక్కడే, అదే మన పార్టీ అండి” అన్నాడు.

నాలుగోవాణ్ణడిగితే, “గురువుగారు, మీలాటివాడిని, మరెవరో ఎందుకండి మిమ్మలినే నా సలహాదారుగా పెట్టేసుకుంటానండి. సగం సొమ్ముతో ఇళ్ళు పొలాలు కొంటానండి, అది కూడా లిమిట్ లోనే, మిగిలిన సొమ్ముతో ఒక కంపెనీ పెడతానండి. కార్లు కొంటానండి, టాక్సీ లు గా తిప్పుతానండి, మన ఊళ్ళో కుర్రాళ్ళని తీసుకుపోతానండి, వాళ్ళకి టాక్సీలిస్తానండి.ఎవరి టాక్సీ వాళ్ళదేనండి, రోజుకింతని సొమ్ము కట్టాలండి, ఆ సమయంలో సొమ్ము కట్టేస్తే టాక్సీ వాడిదేనండి. అలా వాడూ బాగుపడాలండి, నేనూ బాగుపడాలండి” అన్నాడు, ఇంకా ఏదో చెబుతుండగా మా మిత్రుని అంతేవాసి “మిమ్మల్ని రమ్మంటున్నార”ంటే లోపలికెళ్ళా.

ఇక్కడ మిత్రుడి గురించి కొద్దిగా చెప్పాలి. మిత్రుడు ఏదో చెయ్యాలనే తపన ఉన్న రాజకీయవేత్త, జిల్లాలో పేరున్నవాడు, రాజధానిలో పలుకుబడి ఉన్నవాడూ, నాకంటే పాతికేళ్ళు చిన్నవాడూ. లోపలికెళ్ళగానే మొత్తం నలుగురు సాదరం గా ఆహ్వానించి కూచోమన్నారు. మిత్రుడు ఒక ఫైల్ నా చేతిలో పెట్టి “ఇది ఒక ప్రాజెక్టు,దీన్ని మొదలెట్టాలని మా నలుగురి అభిప్రాయం. పదికోట్లతో మొదలెట్టాలని ఉద్దేశం, మీరు దీనిని తీరుబడిగా చదివి చెప్పండి,” అన్నాడు. ఇదేంటి ఈ రోజు పది కోట్లు నన్ను వదిలేలా లేవనుకున్నా, సరదాగా. మరొకరు మాటాడుతూ “ఈ ఫేక్టరీ మొదలయ్యేదాకా మీరు నిర్వహించాలి, దానికి తగు ఏర్పాట్లు చేయాలని తీర్మానించుకున్నాం, పారితోషికం కూడా బాగానే ముట్టచెబుతాం. మీరయితే దీనిని బాగా నిర్వహించగలరని మా ఉద్దేశం” అన్నారు. కొద్దిగా అక్కడక్కడ చూస్తే మాటాడుతూ ఉండగా, ఆ ఫేక్టరీ సాధ్యం కాదేమో అనిపించింది, ఆ మాట చెప్పడం ఇష్టం లేక ఊరుకున్నా, బయటికొస్తే డ్రైవర్ కుర్రాళ్ళు “గురువుగారేదో బరువుగా వచ్చారు” అన్నారు. “ఇదేదో చూడాలిరా నాయనా!” అని వెళ్ళిపోయా. వివరంగా చదివితే అది సాధ్యం కాదనిపించి, వివరంగా నోట్ రాసి దాన్ని టైపు చేయించి మిత్రుని కిచ్చా. మళ్ళీ చెబుతానన్నాడు, దాని గురించి వార్తేరాలేదు, తరవాత 🙂

ఈ మధ్య ఒక రోజు నడచిపోతున్నా,కర్రపుచ్చుకుని. పక్కగా వచ్చి ఒక కార్ ఆగింది, అందులోంచి ఒక డ్రైవర్ దిగి “గురువుగారు బాగున్నారా? కులాసాకదా? కనపడటం లేద”ని పలకరించి వెళ్ళిపోతే, నాటి సంఘటన గుర్తొచ్చింది. పరిశీలించి చూస్తే మొదటి వాడు పూర్తి నిరాశావాదిలాగా, రెండవవాడు పూర్తి సోమరిపోతులాగా, మూడవవాడు పూర్తి స్వార్ధ పరుడయిన రాజకీయనాయకునిలాగా, నాల్గవవాడు పూర్తి స్వాప్నికునిలాగా వ్యాపారవేత్తగా కనపడ్డారు, మీరేమంటారు?