శర్మ కాలక్షేపంకబుర్లు-బతుకు తీపి.

Posted on జూలై 27, 2012
24
బతుకు తీపి.

నిన్న సాయంత్రం నడకకి వెళ్ళొచ్చిన తరవాత స్నానం చేసేను కాని నలతగా అనిపించింది, రెండు రోజులనుంచి నడక కొత్తగా మొదలెట్టేను కదా అందుకు, నీరసంగా ఉయ్యాలలో కూచున్నా. కోడలు సెల్ ఫోన్ పట్టుకొచ్చి “మామయ్యగారు! మీకు ఫోన్” అంది. “ఎవరన్నా?” “మీ కోడలినని అంటోంది ఎవరో!” అంది.

ఎవరైఉంటారబ్బా అనుకుంటూ మాట్లాడితే “మామయ్యగారు! బాగున్నారా! ఏంటో నలతగా ఉన్నట్లున్నారు!” అంది. ఎవరో తెలియకచస్తుంటే, ఇదొకటా అనుకుంటూ “గుర్తుపట్టలేకపోయా సుమా” అన్నా. అప్పుడు నేను ఫలానా అని చెప్పింది. “బాగున్నావా? ఆరోగ్యం ఎలా ఉంద”ని ప్రశ్నించా. “మీ దయవల్ల కులాసాగా ఉన్నాను. ఆరోగ్యంగా ఉన్నాను, సుఖంగా కూడా ఉన్నా” అంది. “సంతోషం ఏమిటి విశేషం” అన్నా. “నాకు ప్రమోషన్ వచ్చింది, మొదటగా మీకే చెప్పాలని పిలిచా” అంది. బాగుందని చెప్పి “డబ్బులు జాగ్రత్త పెట్టుకో” అని ఒక ఉచిత సలహా పారేశాను. ఫోన్ పెట్టేసి గతం లోకి జారుకుంటే……

“చచ్చిపోతాను మామయ్య గారు మొగుడెలాగా రోగంతోనే పోయాడు,” అంటూ ఏడుస్తున్న ఇరవైనాలుగేళ్ళ, కంపలా ఎండిపోయి, కళ్ళలో ప్రాణాలు పెట్టుకుని బతుకుతున్న, చిన్న వయసులో భర్తని పోగొట్టుకున్న, అభాగ్యురాలిని, ఆ పరిస్థితులలో చూసినపుడు నా కడుపు తరుక్కుపోయింది.

ఇక్కడ కొద్దిగా నేపధ్యం చెప్పాలి. ఈ భర్తపోయిన అమ్మాయి నాకు కావలసిన,బతకలేని బడిపంతులుగారి, మూడవ ఆమ్మాయి, తండ్రి ఇద్దరు ఆడపిల్లలకి పెళ్ళిళ్ళు చేసేటప్పటికి కాళ్ళులాగి, ఒక సామాన్యుడి చేతిలో పెట్టేడు, ఈ బంగారు బొమ్మని. వాడిదేమి ఖర్మమో తెలియదు కాని తిరుగులేని రోగం తగుల్చుకుని, ఒక సంవత్సరం హాస్పిటళ్ళ వెంట తిరిగి కాలం చేసేడు, పిల్లా, పాపా కలగలేదు. ఆ సందర్భంగా ఊరడింపుకు వెళ్ళేము.

“ధైర్యంగా ఉండు. బతికియుండిన సుఖములబడయవచ్చు అన్నారు పెద్దలు. ఎంతకాలం చీకటే ఉండదు. వెలుగు కనపడుతుంద”ని చెప్పేను తప్పించి, ఆ వెలుగెలా వస్తుందో తెలియలేదు, ఎలా తేవాలో తెలియదు. ఆ అమ్మాయిని చూస్తే, ఈ అమ్మాయికీ ఆ జబ్బు సోకిందేమో అనే అనుమానం వచ్చింది. మనిషి ఎండిపోయింది, ఆకలి లేదంటుంది, నిద్ర పోదు, కంపలా అయిపోయింది. కళ్ళలో ఉన్నాయి ప్రాణాలు.”ఈ అమ్మాయిని డాక్టర్ దగ్గరకు తీసుకెళ్ళండి, అశ్రద్ధ చెయ్యద్దు, దానికి తోడు అతనికి సేవలలో ఉండిపోవడం మూలంగా ఈ అమ్మాయి ఆరోగ్యం అశ్రద్ధ చేసేసింది, డాక్టర్ ని కలవండి ముందు అన్నా. కొద్దికాలం లో డాక్టర్ దగ్గరికి తీసుకెళితే అదేదో కౌంట్ తగ్గింది తప్పించి, ఇది అది పూర్తిగా కాదని డాక్టర్ చెప్పేడన్నారు. అమ్మయ్య కొంత ఊరట చిక్కింది. ఆ తరవాత డాక్టర్ ఆ కౌంట్ పెరుగుతుందనీ మందు వాడమనీ, పూర్తి ఆరోగ్యవంతురాలవుతుందనీ, చెప్పేరని చెప్పేరు. మందులు వాడుతున్నారు. నెమ్మదిగా అమ్మాయికి కొంత స్వస్థత చిక్కింది. ఇప్పుడేమి కర్తవ్యం, అంటే. ఇది వరకు ఇంటర్ చదివింది కనక, ఏమి చేయాలనుకుంటున్నావంటే కంప్యూటర్ నేర్చుకుంటా నంది. సరే ఆ ఏర్పాట్లు చేసి.ఆ అమ్మాయికి ఒక వ్యాపకం ఏర్పాటు చేస్తే, తెలివయిన పిల్ల కనక, గబగబా నేర్చేసుకుని నాలుగు నెలల్లో మంచి కంప్యూటర్ ఆపరేటరయిపోయింది. ఇది చూసిన ఒక కంపెనీ ఈ అమ్మాయికి పిలిచి ఉద్యోగం ఇచ్చింది,అదే ఊళ్ళో. ఆనందం, ఒక దారి కనపడింది.

తల్లి తండ్రులదగ్గర ఉంటూ, ఒక వ్యాపకం కలిగి, ఆలోచన ఎల్లవేళలా ఆరోగ్యం మీదా, గతించిన భర్తమీదనుంచి మరలడంతో,మందులు వాడటంతో, ఆరోగ్యం మరింత బాగుపడింది. అప్పుడపుడు తన సంగతులు చెబుతూ వస్తూ ఉంది. కొంత కాలానికి ఆరోగ్యం పూర్తిగా సరిఅయినట్లూ, ఇప్పుడు ఇష్టపడితే వివాహం కూడా చేసుకోవచ్చని కూడా డాక్టర్ చెప్పేరని అమ్మాయి తండ్రి చెప్పేరు. ఈలోగా ఒకరు అమ్మాయిని చూసి పరిస్థితులన్నీ తెలుసుకుని, వివాహానికి సిద్ధపడ్డారు. ఆయనకు ద్వితీయ వివాహం. పెద్ద వయసుకాదు, జోడీ బాగానే ఉంటుంది. ఆయన కబురు చేశారు, వచ్చి అడిగారు,అమ్మాయిని పువ్వులలో పెట్టుకుని చూసినట్లు చూసుకుంటాను, నా మొదటి భార్య అనారోగ్యంతో గతించిందని చెప్పేరు. ఏమమ్మా! మళ్ళీ పెళ్ళి చేసుకుంటావా, తప్పేమీ కాదు, చేసుకోడానికి డాక్టర్ అనుమతి ఉంది, ఆరోగ్యరీత్యా, అని అడిగితే నాకిక పెళ్ళి చేసుకుని సంసార జీవితం గడపాలనే కోరిక పూర్తిగా చచ్చిపోయింది. ఈ జన్మకింతే, అంది. ఎంత చెప్పినా వినలేదు.

“ఏమో రేపేమి జరుగుతుందో ఎవరికెరుక? నందో రాజా భవిష్యతి.” ఇంతకీ నేను చేసిన సాయమంటారా! ఏమీ లేదు, చిన్న ఓదార్పు, ఇలా చేసుకోమని ఒక సూచన అంతే. అంతకి ఇంత గొప్ప గౌరవం ఇవ్వడం వారి గొప్పతనం. ఏమయితేనేమి ఎయిడ్స్ భూతం నోటి కోరలదా వెళ్ళి మృత్యువును చూసి వచ్చిన చిరంజీవిని ఆశీర్వదించుదాం.

ప్రకటనలు

శర్మ కాలక్షేపంకబుర్లు-కూచుని లేవలేదు……

Posted on జూలై 19, 2012
32
కూచుని లేవలేదు…..

నిన్న అబ్బాయి కేంప్ కెళ్ళిపోయాడు, మనవరాలు, కోడలు కలిసి కోడలు పుట్టింటి కెళ్ళేరు. ఇంట్లో ఇల్లాలు నేను మిగిలేము. ఇద్దరం కంప్యూటర్ దగ్గర చేరి కబుర్లు చెప్పుకుంటూ ఉండగా,

“చిరాకేసేస్తోందండీ!, ఎక్కడికేనా నాలుగురోజులు తిరిగిరావాలని ఉంది” . “నిజమేనోయ్! నాకూ చిరాగ్గానే ఉంది, ఏంచేద్దాం” అనుకునే లోగా ఒక మెయిల్ కనపడింది,

“ఎక్కడినుంచీ”

“అదా! జిలేబీ గారి దగ్గరనుంచిలే, ఒక సారి విదేశాలలలో, మన మిత్రులందరిని చూసొస్తేనో!”,

“అలాగే”

“ఎటుబయలు దేరుదాo”

“తూర్పుగా ప్రయాణానికి మంచిదన్నారుగా,అటే వెళదాం. అన్నీ విదేశాలే అంటున్నారు, మరి దేశంలో వాళ్ళో”

“వాళ్ళని మరో సారి చూద్దాం.” “ముందు తూర్పుగా అంటే సింగపూర్ లో దిగుదాం.” “సరే అక్కడికి వెళ్ళడం, హైదరాబాద్ నుంచా చెన్నై నుంచా”

“చెన్నై నుంచి వెళదాం. ముందు చెన్నై లో మనవరాలిని చూసినట్లవుతుందిగా”

“సరే చెన్నై నుంచి సింగపూర్ వెళ్ళి స్నేహితుల్ని చూస్తాం, ఆ తరవాత హాంకాంగ్,ఇండోనీసియా, వియత్నాం,మలేసియా,ధాయ్ లేండు,లో మిత్రులని చూద్దాం. అది సరే, ఇవన్నీ దగ్గరవి కదా అందుకు మిత్రులు దగ్గర సింగపూర్ లో ఆగి అక్కడినుంచి మిగిలినవారిని చూసేద్దాం. ధాయ్ లేండులో అనుకుంటా, కాదుట, మిత్రులు చెప్పేరు, కాంబోడియాలోనట,మన దేవాలయం పెద్దది చాలా పురాతనమైనది ఉందిట, అంగకోర్ వాట్, అది చూద్దాం. ఆ తర్వాత అక్కడినుంచి బయలుదేరి ఆస్ట్రేలియా లో అడిలైడ్ లో శారద గారి దగ్గర దిగుదాం. అక్కడమనకి మంచి స్నేహితులున్నారు. అన్నట్లు మరిచిపోయాను, ఇప్పుడు ఆస్ట్రేలియా లో చలి బాగా ఉన్నట్లుంది, చలికాసుకోడానికి మంచి సరంజామా తీసుకెళ్ళాలి,”

. “అన్నట్లు ఏమేం పట్టుకెళ్ళాలి”

“ఆ!, మనకి ప్రయాణం లో కావలసినవి, మనకి చాలా కాలం కితమే, మనవాడయిన బారిష్టర్ పార్వతీశం గారు చెప్పేరు, లిస్ట్ ఉందిలే, ఆయన రాసినది, ఆయనేమి పట్టుకెళ్ళినది చూసి మనం పట్టుకెళ్ళిపోతే సరిపోతుందిగా” అనుకున్నాం. 🙂

ఆస్ట్రేలియాలో స్నేహితుల దగ్గర నుంచి న్యూజిలేండ్లో మిత్రులను చూసొచ్చి సౌత్ కొరియా వెళ్ళి మిత్రులను చూద్దాం. ఆ తర్వాత జపాన్ చేరి అక్కడ మిత్రుల దగ్గర నాలుగు రోజులుండి అమెరికా వెళదాం.”

“అదేమిటీ అమెరికా ఇలా పడమటి వేపునుంచికాదా వెళ్ళడం.”

“అలాగా వెళ్ళచ్చనుకో తూర్పు కెళ్ళిపోయాం కదా అటునుంచి అటే వెళ్ళచ్చు. మనం అలా వెళ్ళి అమెరికా లో దిగుదాం.” “అమెరికా అంటున్నారు, అదేం మన పాశర్లపూడి కాదు, పెద్ద ఖండాలు రెండు,చాలా దేశాలు, అక్కడ మనవాళ్ళు చాలా మంది ఉన్నారు, ఒకళ్ళ దగ్గరకెళితే మరొకరికి కోపం రాదూ!”

“నిజమేనోయ్! పోనీ మనవరాలు దగ్గరకెళ్ళి, అక్కడినుంచి వెళదాం.”

“చదువుకుంటూ ఉంది కదా, దాని చదువు చెడకొడతారా! మీవన్నీ ఇటువంటి అలోచనలే!”

“అంత దూరం వెళుతూ దాన్ని చూడకపోతే బాధపడుతుంది కదే!”

“అసలు మీకు మనవరాల్ని చూడాలని ఉందని చెప్పచ్చుగా.”

“అక్కడికి దాన్ని చూడాలని నీకులేనట్టూ?”

“ప్రేమ కారిపోతోంది, మీకే మనవరాలా అది, నాకు కాదేంటి.”

“అన్యాయమే, ఆడపిల్ల ఒక్కత్తీ ఉందికదే, బంగారుతల్లి బుద్ధిగా చదువుకుంటూ ఉంది కదే, చూసొచ్చేద్దాం.దాని చదువు చెడకొట్టను సరేనా!. దాని దగ్గర మకాం వేసి మిగిలిన వాళ్ళని చూసొస్తే గొడవలు రావు లేకపోతే నా దగ్గర ఉండకుండా ఎక్కడుంటావ్ బాబాయ్! అని దెబ్బలాటకొచ్చేస్తుందే,అమ్మాయి. మా ఇంటికి రాకుండా ఎక్కడికెళతారని శ్రీగారు గొడవ చేసేస్తారే. అమ్మో ఇంకా ఎన్ని గొడవలొస్తాయో! మనవరాలు దగ్గరికెళ్ళిపోదామే, బతిమాలుతున్నా కదా!”

“సరే! దాని చదువు చెడగొట్టనని అంటేనే సుమా! మీరు తిన్నగా ఉండరు, అందుకు నా భయం.”

“పిచ్చిపిల్లే! దాని దగ్గర నాలుగురోజులున్నట్లూ ఉంటుంది, అక్కడినుంచి ఒక రోజు పనామా వెళ్ళి స్నేహితుల్ని చూసొచ్చేద్దాం. ఆ తరవాత అమెరికా లో స్నేహితుల దగ్గర ఒక్కొకరిదగ్గర ఒక్కొకరోజు ఉండి, ఆ తరవాత కెనడా లో స్నేహితుల దగ్గరకెళదాం.”

“అమ్మో! మనం ఎక్కడికెళ్ళినా ఎండలు బాధపెట్టేలా ఉన్నయోయ్! అమెరికా లో ఎండలు దంచేస్తున్నాయిట.”

“సరే లెండి మనం వెళ్ళేటప్పటికి సద్దుకోవూ.” ” నిజమేలే.”

“అన్నట్లు మరిచిపోయా మీ జిలేబీ గారెక్కడా?” అంది. అది చీక్రెట్ రహస్యం కాని ఆమె మనల్ని కలుస్తార”న్నా.

“అమెరికా నుంచి జర్మనీ వెళ్ళి మధురవాణి గారిదగ్గరా, లేకపోతే యు.కె లో డాక్టర్ సుధాకర్ గారి దగ్గరనుంచో బయలుదేరి మిగిలిన దేశాలు తిరిగొద్దాం.”

“ఎక్కడ బాగుంటుందంటారు.”

“ఎవరి దగ్గర వీలు కుదురుతుందో కనుక్కుందాం.” “అక్కడినుంచి ఎవరెవరిని చూడాలి?.” “అక్కడినుంచి హాలెండు, డెన్మార్క్,స్వీడన్,నార్వే,పోలాండ్,స్పైన్, స్విజర్లేండ్, నెదర్లేండ్,ఐర్ లేండ్,బెల్జియం, ఫ్రాన్స్, లిథూనియా,యూక్రెయిన్,చెక్ రిపబ్లిక్, దేశాలలో మిత్రులని చూసి వచ్చేద్దాం.”

“ఇదీ బాగానే ఉంది, కాని అందరినీ వరసలో చూసుకుకుంటూ వెళ్ళాలి, ఎవరిని మరిచిపోయినా బాధ పడతారు సుమా.”

“సరే! ఆ తరవాత ఘనా వచ్చేద్దాం, అక్కడి మిత్రులను చూద్దాం.అక్కడినుంచి ఇటలీ వెళ్ళి,మిత్రులను చూసి, ఏది మన సోనియమ్మ గారి ఊరు, అదే ఇటలీ నుంచి, సౌత్ ఆఫ్రికా లో మిత్రులను చూసి సౌదీ అరేబియాలో ఆగుదాం, అక్కడినుంచి, కువైట్,బెహరిన్,ఓమన్,కటార్,యూ.ఎ.యి దేశాలలో మిత్రులను చూసి మళ్ళీ సౌదీ వచ్చేద్దాం. మరి బంగ్లా దేశ్ లో మిత్రుల్ని మరిచిపోయననుకున్నావా? వారిని కోల్కతా అదేనోయ్ మనం కలకత్తా వెళ్ళినపుడు వెళ్ళి కలుద్దాం. అక్కడినుంచి ముంబై అబ్బాయి దగ్గరికొద్దాం. అక్కడ నాలుగురోజులుందాం. కొత్తగా కాపరం పెట్టేడు ఎలా ఉన్నాడో, కోడలేం అవస్థలు పడుతోందో, మనవరాలు డేన్స్ ప్రోగ్రామ్స్ ఏం చేసిందో, చూసి హైదరాబాద్ వచ్చేద్దాం.

” అక్కడ మీ అన్నయ్య ఉన్నారుగా”.

“మరిచిపోయాలే, మనమూ చూసివద్దాం. హైదరాబాద్ లోఅమ్మాయిల్ని,మనవడిని, మనవరాళ్ళని,ముని మనవరాలిని చూసేసి గోదావరి ఎక్కేద్దాం, ఇంటికొచ్చేద్దాం, సరేనా.”

“ఇంతమందిని చూసేస్తున్నాం కాని బెంగళూరులో మనవడిని చూడటం లేదు. వాణ్ణి హైదరాబాద్ వచ్చెయ్యమందాం.

అలాగేకాని, ఒంటి గంటవుతోంది దేవతార్చన కానివ్వరా? లేవండి మరి”

“ఉండవోయ్ కాళ్ళు పట్టేశాయి. లేస్తున్నా కదా. అరగంట కూచుంటే కాళ్ళు పట్టేశాయి!”.

“అహహ! బలే ఉందండి! కూచుని లేవలేదు కాని ఒంగుని తీర్థమెళతానందట” మీలాటిదే!”

“అదీ నిజమే సుమా!!. అందుకే మాటలు కోటలు దాటుతాయి కాని కాళ్ళు గడప దాటవని సామెత కదా.”

“పోనిద్దురూ! మనం మనుషులం వెళ్ళలేకపోయినా మన మనసులు ఒక సారి మన మిత్రులు, బంధువులు అందరినీ చుట్టేశాయి కదా!!!”

“నిజమేలే! అదే సంతోషం.”

శర్మ కాలక్షేపంకబుర్లు-పట్టుకో!

Posted on జూలై 18, 2012
20
పట్టుకో!

శ్రీ (జలతారు వెన్నెల), శ్రీ(మూర్తి) గార్లు ఏకగ్రీవంగా, ఒక మాటపట్టుకుని మీరు టపా రాసెయ్యగలరని, నాకో పతకం మెడలో వేసేసేరు. ఇద్దరు పెద్దలు ఒక మంచి పతకం మెడలో వేసినపుడు ఒక మాట “పట్టుకు”ని టపా రాయకపోతే ఎలా అని అలోచిస్తే పట్టుకోడం మీద మంచి పట్టే చిక్కి భాగవతంలో మంచి సంఘటన గుర్తొచ్చింది. అవధరించండి.

యశోదమ్మ చల్ల చేసుకుంటూ ఉంది. కిట్టయ్య వచ్చి ఆకలేస్తోంది, పాలిమ్మని మారాం చేస్తూ చల్ల చిలికే కవ్వం పట్టేసుకున్నాడు. కవ్వం ఆపు చేసి కన్నయ్యను ఒడిలోకి తీసుకుని పాలివ్వడం మొదలు పెట్టింది. ఈ లోగా దాలి మీద పెట్టిన కుండలో పాలు పొంగుతూ ఉంటే దింపివద్దామని కన్నయ్యను కిందకు దింపి లోపలికి వెళ్ళింది. కన్నయ్యకు కోపం వచ్చేసింది, నా ఆకలి కంటే పాలెక్కువా? అని, మిధ్యా కోపంతో చల్లకుండ బద్దలు కొట్టేసి, వెన్న తీసుకుని, గోడపక్కనే ఉన్న కర్ర రోలు తిరగేసి ఎక్కి, వెన్న కోతులకు పెట్టడం మొదలెట్టేడు. యశోదమ్మ పాలు దింపి వచ్చేటప్పటికి జరుగుతున్నది చూసి, కన్నయ్య మీద కోపం తెచ్చుకుని, పట్టుకోడానికి బయలు దేరింది, శిక్షించడానికి.

స్తన భారంబున డస్సి క్రుస్సి యసదై జవ్వాడు మధ్యంబుతో
జనిత స్వేదముతో జలత్కబరితో స్రస్తోత్తరీయంబుతో
వనజాతేక్షణ కూడబాఱి తిరిగెన్ వారించుచున్ వాకిటన్
ఘన యోగేంద్రమనంబులన్ వెనుకొనంగాలేని లీలారతున్…….భాగవతం దశమస్కం…369

అమ్మ ఇలా కష్టపడుతోంటే, పట్టుకోడానికి, కన్నయ్య, స్థంభాలు అడ్డంపెట్టుకుని, దాగుడు మూతలాడుతున్నట్లుగా, వాటి వెనక దాగి అమ్మా! కొట్టొద్దమ్మా, ఇంకెప్పుడు అల్లరి చెయ్యనమ్మా అని కళ్ళు నులుపుకుంటూ, కాటుక ముఖం నిండా చేసుకుని ఏడుపు నటిస్తున్న కన్నయ్యను పట్టుకోడానికి ప్రయత్నం చేస్తోంది పిచ్చి తల్లి యశోద. మొత్తానికి అమ్మ బాధ చూడలేక దొరికిపోయాడు, పట్టేసుకున్నాననుకుంది. పట్టుకుని ఇలా అనుకుంది అన్నారు పోతనగారు.

పట్టిన పట్టుబడని నిను,బట్టెదమని చలము కొనిన బెట్టే
పట్టుపడవండ్రు పట్టీ పట్టుకొనన్ నాకుగాక పరులకు వశమే……భాగవతం దశమస్కం…373

నువ్వెవరికి దొరకవట, నిన్ను పట్టుకోడానికి మరొకరికి వశమా నాకు గాక అనుకుంది పిచ్చి తల్లి. ఇది నిజంకాదని ప్రేమకి, భక్తికి మాత్రమే పట్టుబడతానని కన్నయ్య చెప్పక చెప్పేడు తరవాత. మనకి పట్టుకోడందాకానే ప్రస్తుతం, కాని కట్టేసే ప్రయత్నం కూడా చూసేద్దాం.లీల గొప్పది కనక. శిక్షించాలి ఎలా? ఒక చేత్తో కన్నయ్యను పట్టుకుని, కవ్వానికి చుట్టేతాడు పట్టుకొచ్చి కన్నయ్యని కట్టేయబోయింది. చాలలేదు, రెండంగుళాలు తక్కువొచ్చింది. మరోతాడు తెచ్చింది. అదీ అంతే తక్కువొచ్చింది. మళ్ళీ మళ్ళీ తాళ్ళు తెచ్చి కట్టడానికి ప్రయత్నిస్తూనే ఉంది.కాని చిన్ని కన్నయ్య బొజ్జ తిరిగిరావడానికి కట్టడానికి రెండంగుళాలు తక్కువ వస్తూనే ఉంది.యశోద విష్ణు మాయకు లోబడిపోయింది. అమ్మ పడుతున్న శ్రమ చూసి కన్నయ్య కట్టుబడిపోయాడు. మొల చుట్టూ తాడు కట్టేసి ఆ తాడు కర్రరోలుకి కట్టేసేను అనుకుంది,కట్టేసింది, పిచ్చి తల్లి యశోద. పట్టుకోడం నుంచి కట్టుకోడం దాక వెళ్ళిపోయాం. పట్టివిడువరాదూ రామా నా చేయి పట్టి విదువరాదు అన్నారు త్యాగయ్య. వేమన తాత

పట్టు పట్టరాదు పట్టి విడువరాదు
పట్టెనేని బిగియ బట్టవలయు
పట్టి విడుచుటకన్న బరగ జచ్చుట మేలు
విశ్వదాభిరామ వినుర వేమ. ….అన్నాడు.పట్టుకోడం లోనే ఇన్ని తిరకాసులూ ఉన్నాయి.

నేటి కాలానికొస్తే పట్టుకోడం పెద్ద ప్రహసనమైపోయింది, ప్రతి విషయంలోనూ. భారత దేశం లో దాడులకు మూలమైన వారు మీదేశం లో ఫలానా ఊళ్ళో ఫలానా వీధిలో, ఫలానా ఇంట్లో ఉంటున్నాడు, వాడి పేరిది పట్టుకోండంటే, ఇద్దరం కలిసి పట్టుకుండామంటారేమీ, అర్ధం కాదు. మీ దేశం లో ముడుపుల కేస్ లో కావలసిన వాడిని మా దేశం లో పట్టుకున్నాం, వచ్చి కారణాలు చూపించి తీసుకుపొమ్మంటే, అబ్బెబ్బే! వాడు మావాడే వాడి మీద కేస్ అప్పుడు గోల భరించలేకపెట్టేం తప్పించి శిక్షించడానికి కాదన్నట్లు వాణ్ణి అక్కడనుంచి పట్టు వదిలించే ప్రయత్నం చేసి సఫలీకృతులమయ్యాము కదా. బస్ లో జనం ఉండగా బస్ మీద లోపలి వాళ్ళమీద పెట్రోల్ చల్లి అంటిచిన వాడిని పట్టుకుని కేస్ పెట్టి శిక్ష వేయిస్తే, ఆ తరవాత రాజకీయ కారణాలతో శిక్షలు రద్దు చేయిస్తూ ఉంటే, మేము పట్టుకుని ఈ అవస్థ అంతా పడటమెందుకని పోలీసులనుకుంటే తప్పుకాదుకదా. ఇప్పుడు, వారం రోజుల కితం, కాళ్ళకీ, చేతులకీ బేడీలు గొలుసులు ఉన్న సైకో సాంబశివరావు కష్టడీ నుంచి పారిపోతే పట్టుకోడానికి ౩౦౦ పోలీసులు తిండి, నిద్ర లేక గాలిస్తున్నారు, కాని పట్టుకోలేకపోయారు. ఎ.సి.బి వారు, సి.బి.ఐ వారు కేస్ లు పట్టుకుంటూనే ఉన్నారు. ఉపయోగం మాత్రం కనపడటం లేదు.

అమ్మాయి చదువైపోయింది, ఉద్యోగం కోసం ఎవరిని పట్టుకోవాలో, ఎంత సొమ్ము లంచంగా పట్టుకోవాలో తెలీక తలపట్టుకు కూచున్నాం. మరి ఆ తర్వాత పెళ్ళికెంత పట్టుకోవాలో అదీ తెలియటంలేదు.ఈమధ్య కర్ర పట్టుకుంటే కాని ఎక్కడికీ కదలలేకపోతున్నాను.

వీటన్నిటినీ పట్టుకోక శ్రీహరి పాదాన్ని, నామాన్ని పట్టుకుందామంటే మనసు చెప్పిన మాట వినటం లేదు. పట్టు చిక్కడానికి మరేం పట్టుకోవాలో 🙂

శర్మ కాలక్షేపంకబుర్లు-సద్దుబాటు.

Posted on జూలై 25, 2012
22
సద్దుబాటు.

ఈ సద్దుబాటు లేకపోతే జీవితంలో బతుకే కష్టమయిపోతుంది. ఇలా సద్దుబాటు తప్పదన్నామని ప్రభుత్వంవారు ఇంధన ధర సద్దుబాటు ఛార్జి అని, చెమడాలెక్కదీసి గత రెండు సంవత్సరాల విద్యుత్ వాడకం మీద ఇప్పుడు వడ్డించేస్తున్నారట. బలే దొరికింది సందు.

జీవితంలో సద్దుబాటు అవసరమే. ఒక సన్నని వంతెన దానిమీదకి ఒక వాహనం వచ్చేసింది.., ఎదురుగా మరొక వాహనం కూడా వంతెన ఎక్కేసింది, ఎవరో ఒకరు వెనక్కి వెళితే గాని ఇద్దరూ ముందుకు సాగలేరు. నిజం చెప్పాలంటే రహదారి నిబంధనల ప్రకారం ఒక వాహనం వంతెన పై ఉండగా రెండవవారు రాకూడదు, వచ్చేశారు, తప్పే, మీరు వెనక్కి వెళ్ళాలంటే, మీరు వెళ్ళాలని దెబ్బలాడు కుంటే సమయం వృధా అవడమూ, ఇతరులకు అసౌకర్యం కలిగించడమవుతుందికదా. ఇక్కడ పట్టుదలకు పోవడమూ,నిబంధనలు మాట్లాడటం మూలంగా తలనెప్పి పెంచుకోవడమే అవుతుంది. ఎదుటివారు మొండిగా, బండగా వాదిస్తూ ఉన్నపుడు, మనం సద్దుకుంటే తలనొప్పి తగ్గుతుంది కదా. ఇక్కడొక మాట అడగచ్చు, ప్రతి సారి ఇలా వెనక్కు తగ్గాలిసిందేనా అని. నా ఉద్దేశం అస్తమానం అంటే పెద్ద పెద్ద సంగతులు, జీవిత సమస్యలలో కాక పోవచ్చు కాని, చిన్న చిన్న విషయాలలో పట్టుదల కంటే సద్దుబాటే మేటి అని.

నేటి కాలంలో కనపడకున్నది సద్దుబాటు. ఇది ముఖ్యంగా భార్య భర్తల మధ్య చాలా అవసరం. భార్యా భర్తలంటేనే సద్దుబాటు. ఆయన సిగరట్టు కాలుస్తాడు. ఈమెకు వాసన పడదు. “మీరు సిగరట్టు మానేయండి” అని హఠం చేస్తే జరిగేది, మరింత సమస్యను పెంచుకోడమే. పరిష్కార మార్గం? ఉంది. మెత్తగా చెప్పండి. “మీరెంత అందంగా, ఆనందంగా ఉన్నారో, మీరు దగ్గరకొస్తే నేనంత బాధ పడుతున్నాను. మిమ్మల్ని వదులుకోలేను, వాసన బాధా పడలేకున్నా,” అనండి. అలా కాకుండా “సిగరట్టు వదిలేయకపోతే దగ్గరికి రావద్దంటే,” “నీకంటే ముందొచ్చిందోయ్! ఇది, అందుచేత నిన్నేనా వదిలేస్తా కాని దీనిని వదలను” అని సమధానం వస్తుంది. “మన ఆనందానికి ఇది అడ్డుగా ఉంది సుమా, నేను ఆనందంగా లేను” అని సూచన చేయండి. మానేయకపోయినా మార్పు కనపడుతుంది. మొదట నోరు శుభ్రం చేసుకుని వస్తాడు. తరవాత తరవాత నెమ్మదిగా ఎక్కించండి, ఇష్టం మీద విషం తాగించచ్చు, కాని బలవతం మీద అమృతం తాగించగలమా?. ఆడయినా మగయినా ఒకటే, లాలన చేయండి, మంచి ప్రతిఫలం పొందండి. ఓడిపొండి, గెలుస్తారు.

మొన్ననీ మధ్య ఒక పెళ్ళి సంబంధం విషయంలో ఇదే సమస్య అయింది. అమ్మాయి అతను సిగరట్టు మానేస్తే పెళ్ళికి సిద్ధం అంటుంది. నేను సిగరట్టు ఒక్క సారిగా మానలేనని అబ్బాయి ఖచ్చితంగా చెప్పేడు, ప్రయత్నిస్తానన్నాడు. అమ్మాయి ఒప్పుకోలేదు, పెళ్ళి కుదరలేదు, చెడిపోయింది. విషయం పట్టుదలకు పోయింది కాని, సద్దుబాటుకు కాదు. అన్ని విధాలా నచ్చిన సంబంధం చెడిపోయినందుకా అమ్మాయి బాధ పడలేదు. వయసు మీరిపోతోంది కదా అంటే, వీడు కాక పోతే మరొకడు అంది. ముఫై అయిదేళ్ళు దాటిన తరవాత పెళ్ళెందుకో, ఆ తరవాత పుట్టే పిల్లలు ఎలా ఉంటారో, వారిని వీరెంత పెంచగలరో ఆలోచించటంలేదు. చిన్న విషయాలలో సద్దుబాటు లేని వారు, పెద్ద విషయాలలో సద్దుకుని బతకగలరా. వీరికి ఆర్ట్ ఆఫ్ లివింగ్ తెలుసా? అమలు చేయగలరా. ఆనందంగా బతకగలరా! నేను బహుశః దగ్గరగా ఒక వంద దాకా పెళ్ళి సంబంధాలు కుదిర్చి ఉంటాను. ఆ అమ్మాయిని ఒక ప్రశ్న వేశా “పెళ్ళయిన తరవాత అతనికి ఆ అలవాటయితే ఏమి చేసేదానివి”అని. దానికి ఆ అమ్మాయి చెప్పలేదు, సమాధానం. ఒక వేళ చెబితే అందంగా ఉండదనుకుందేమో!. పెళ్ళాం బెల్లం ముక్కన్నారు. అతనికి పెళ్ళాము, బెల్లమూ రెండూ ఇష్టమే, ఆమెకు తీపంటే సగమెరిక, మొగుణ్ణి బాధ పెడితే ఎలా?. ఎక్కువ తింటున్నాడనుకుంటే ఎక్కువ తింటే జబ్బు చేస్తుంది మగడా అని చెప్పుకోవాలిగాని. ఇప్పటి తరంలో సద్దుబాటు లేకపోవడానికి పెద్ద కారణం, కుటుంబంలో వీళ్ళు ఒక్కరే అయి ఉండటం అనిపిస్తుంది.

మా ఇంటికి దగ్గరగా ఒక రైస్ మిల్లు, దానిని మూసేస్తున్నారు, దానికి ఒక కాపలాదారుణ్ణి అక్కడే కాపరం ఉండేందుకు ఏర్పాటు చేశారు. కాపలాదారు కదా పనిలేదు, రోజూ తాగి వస్తున్నాడు, భార్య చూసింది, చూసింది, ఒక రోజు తాగిరాగానే కట్టిపేడు పుచ్చుకుని వెనకపడి తరిమి తరిమి కొట్టింది, తాగినందుకు, ఓపికగా దెబ్బలు తిన్నాడు, చెడతిట్టింది,భరించాడు. వేడి నీళ్ళు పెట్టింది,పోసింది, వేడి వేడి బువ్వ పెట్టింది,లాలించింది, తను రాత్రి కాపలా ఉంది, మొగుణ్ణి నిద్ర పుచ్చింది. దెబ్బకు దెయ్యం దిగింది, మర్నాడు తాగలేదు, చిత్రమనిపించింది. ఎంత గొప్ప సద్దుబాటు. వీళ్ళకి ఆర్ట్ ఆఫ్ లివింగ్ ఎవరు చెప్పేరు?చదువుకున్న వారికంటే చదువుకోని వారిలోనే సద్దుబాటు ఎక్కువగా ఉందేమో!.

చిన్న సద్దుబాటు, నా ఇల్లాలు చెప్పిన ప్రకారం నా ఆరోగ్యం బాగుచేసుకోడానికి నడిచి, ఆమె మాట నిలబెట్టేను. టపా వేసి, శలవు తీసుకోలేనన్న ఆమె మాట కూడా నిజం చేశాను, ఓడిపోయాను, ఆమెను గెలిపించాను, నేను గెలిచాను. కిటుకు తెలిసిందా?

చరిత్రలో సద్దుబాటు లేనివారిద్దరు ప్రముఖులు, దుర్యోధనుడు, నాలుగూళ్ళిస్తే చక్కగా బతికేవాడుకదా!, రావణుడు తప్పని ఇంతమంది చెప్పేరు కనక సీతను అప్పచెబుతున్నానని తీసుకెళ్ళి, సీతను రాముడికి అప్పచేబితే హాయిగా బతికేవాడు. ఒకడు తెలియని మూర్ఖుడు, ఒకడు తెలిసిన మూర్ఖుడు కదా!!!

శర్మ కాలక్షేపంకబుర్లు-మాట కచేరీ

Posted on జూలై 17, 2012
18
మాట కచేరీ

మొన్న ఆదివారం కాకినాడ వెళ్ళేనుకదా, అప్పుడు ప్రయివేటు బస్ ఎక్కేను. పక్క సీటు ఖాళీగా ఉంది. ఈ లోగా ఓ పాతికేళ్ళమ్మాయి వచ్చి “తాతగారూ, ఇక్కడ కూచోనా” అంది. నాకు మా రసజ్ఞ గుర్తుకొచ్చింది. “దానికేం భాగ్యం కూచోమ్మా” అన్నా. ఆమె సీట్ లో కూచుని సద్దుకుంటూ ఉండగా టికట్ డబ్బులకోసం వచ్చేడు. ముఫై చేతిలో పెట్టబోతే ఐదు వేళ్ళు చూపించాడు. చేతిలోనే ఉన్న మిగిలిన రెండు పదులూ ఇచ్చేశా, ముందుకు వెళ్ళిపోయాడు. మళ్ళీ తిరిగొచ్చి ఈ అమ్మాయిని డబ్బులడిగితే వంద కాగితమిచ్చింది, వాడు ఏభయి తీసుకుని మిగిలిన ఏభై ఇచ్చేశాడు. కాసేపు పోయాకా వాణ్ణి పిలిచి “నాది ఒక టిక్కట్టే ఇద్దరికి తీసుకున్నావ్, వీరికీ నాకూ ఏమీ సంబంధం లేదు”అంది. “మీ టిక్కట్టే తీసుకున్నా, వారిది ఆయనిచ్చేశారు” అన్నాడు. ఈ అమ్మాయికి అనుమానం పోలేదు, నన్నడిగింది “టిక్కట్టు పాతికేకదా ఏభయి తీసుకున్నాడేమీ” అని. “ఇది ప్రయివేటు బస్, చూశావు కదా అందుకు,” అన్నా. “ఇంతన్యాయమా” అంది, “చదువుకున్నదానిలా ఉన్నావు పేపర్ చూసే అలవాటులేదా? ఇప్పుడు అన్యాయమే రాజ్యం ఏలుతోంది” అన్నా. మరి మాటాడలేదు. ఎవరినో అడిగి అనుమానం తీర్చుకుంది, నేను తన డబ్బులతో ప్రయాణం చేయటం లేదని 🙂

బాలాజీ చెరువు దగ్గర దిగేటప్పటికి పావు తక్కువ తొమ్మిది. పదికి మీటింగు కదా. దగ్గరలో తోడల్లుడుగారింటికెళ్ళి వద్దామని నడిచా, ఫరవాలేదు, నడక నేర్చుకుంటున్నట్లుగాఉంది. ఇల్లు గుర్తుపట్టడం కష్టమై, రెండు వీధులు తిరిగి పట్టుకున్నా. ఒక గంట వదిన గారితో కబుర్ల తర్వాత “బాబయ్యా నిన్ను తీసుకెళ్ళి ఆఫీస్ దగ్గర వదిలేస్తా” అన్నాడు అబ్బాయి. “అక్కరలేదురా నెమ్మదిగా నడుస్తా”నని బయలుదేరా. వాడు లోపలికెళ్ళిపోయాడు. రెండడుగులేసేటప్పటికి చెప్పుకాస్తా తెగింది. అసలే కుంటి నడక, ఆపై తెగిన చెప్పు, కొద్ది దూరం నడిచి, ఇక లాభం లేదని చేత్తో పట్టుకున్నా, బాగు చేసేవాడు దొరక్కపోతాడా అని. అబ్బే ఎక్కడా లేడు. మొన్నీ మధ్య కొన్నవి పారెయ్యలేను, కూడా తెచ్చుకోలేను, కొత్తవి కొందామంటే శలవు, ఆదివారం. ఇంతేలే! అనుకుని మొత్తానికి వాటినో చెత్త కుండీలో పారేసి నటరాజా సర్విస్, కర్రతో సాగించా.

మీటింగ్ పది నిమిషాలలో అయిపోయింది. మన మాట వినేవాడు లేడు, ఒక సారి అరవాలి కనక , అడగకపోతే అమ్మయినా పెట్టదని సామెత కనక కావలసిన తీర్మానాలు రాసుకోమని సంతకాలు పెట్టేశాము. అందరూ ఎవరికి తోచిన వారితో వారు కబుర్లు మొదలెట్టేరు. గుంపులు గుంపులుగా చేరి. మొత్తానికి ఎనిమిది గుంపులు కనపడ్డాయి. నేనో గుంపులో చేరా. ఒక మిత్రుడు “ఇదేమి కర్ర బాగోలేదు” “నేను నీకు మంచి వాకింగ్ స్టిక్ పంపుతా” అన్నాడు. “ఇది ఎక్కడేనా మరిచిపోయినా బాధ లేదని దీనితో నడిపేస్తున్నా” అన్నా. మొన్నీ మధ్యనే కొత్తగా రిటయిరయిన ఒకతను వచ్చాడు, “కుర్ర వేషాలెస్తున్నావేంటి తాతా” అన్నాడు. నా దగ్గర పని చేసేడు, కొంతకాలం. “ఓరే మనవడా! ఇవి కుర్ర వేషాలు కాదురా కర్రవేషాల”న్నా. ఈలోగా ఒక మిత్రుడు ఇంటర్యూ చేస్తున్నట్లుగా అభినయిస్తూ గుప్పెడు మూసి నా నోటి ముందుంచి మీరు ఈ వయసులో కూడా చలాకీగా ఉండటానికి కారణమేమన్నాడు, నేనే సీనియర్ మెంబర్ని, మా అసోసియేషన్ లో, సమాధానం చెప్పా. గొల్లు మన్నారు. మొదటివాడు నిజంగానే మైక్ అందుకుని శర్మగారు మాట కచేరీ చేస్తారని ప్రకటించి, మైక్ నా చేతిలో పెట్టేసేడు. అక్కడినుంచి ప్రశ్న జవాబులు ప్రారంభమయ్యాయి. మళ్ళీ ఆడిగాడు
ప్ర: ఈ కుర్ర వేషాలేమిటీ?
జ: ఇవి కర్ర వేషాలు, కుర్ర వేషాలు కాదూ. ఇప్పుడంతా గొల్లు మన్నారొకసారి.
ప్ర: కర్రెందుకు? కర్రెలా పట్టుకోవాలి నడిచేటపుడు?
జ:. దండం దశగుణం భవేత్ అన్నారు. కర్ర నిలువుగా పట్టుకు నడవకూడదు అడ్డంగా పట్టుకు నడవాలి.
ప్ర: అదేమీ?
జ: గరిమనాభి పెరుగుతుందికదా, అందుకు తూలి పడవు.
కామెం: అర్ధం కాలేదన్నాడు. ఇంటికెళ్ళి మీ మనవరాలినడుగు చెబుతుందిలే, గరిమనాభి సూత్రం.
ప్ర: ఇంత కులాసాగా ఉండటానికి కారణం?
జ: అమ్మాయిలతో కబుర్లు చెప్పడం.
కామెంటు: నీ కొంటె బుద్ధి పోలేదన్నాడో మిత్రుడు.
జ: కాదు, నిజం చెబుతున్నా. ఆడవారు ప్రతి విషయంలోనూ ఆశావహ దృక్ఫధంతో ( పాసిటివ్ థింకింగ్) ఉంటారు, అది నాకూ కొద్దిగా అంటింది. చిన్నప్పటినుంచి ఇద్దరు తల్లులు, భార్య, మనవరాళ్ళతో నిత్యం మాట్లాడటం మూలంగా. రోజూ ఒక గంట మీ ఇల్లాలితో మాట్లాడండి. మీ ఆరోగ్యం ఆమె ఆరోగ్యం కూడా బాగుంటాయి.
ప్ర :మీ ఆరోగ్య రహస్యం.
జ: మితంగా తిని పడుకోడం.నా ఇల్లాలితో మాట్లాడటం.
ప్ర: మీరు ఉల్లాసంగా, ఆనందంగా ఉండగలగడానికి కారణం
జ: నిశ్చింత. అన్నీ వదులుకోవడం. ప్రేమ పంచడం.ప్రేమ బేంకులో బేలన్స్ ఖర్చుపెట్టిన కొద్దీ పెరుగుతుంది.
ప్ర: అన్నీ అంటే
జ: ఆస్తులన్నీ.
ప్ర: కొద్దిగా వివరించండి.
జ: స్థిరాస్థులు పిల్లలికిచ్చేయండి. మీరు చూసుకోలేరు. చరాస్తులలో మీకు మీ సతీమణికి కావలసినదుంచుకుని మిగిలినది పంచేయండి. స్థిరాస్థులు పిల్లలు చూసుకునేలా ఏర్పాట్లు చేసి వాటి హక్కు భుక్తాలు కూడా వారికి చెందేలా, తదనంతరంకి, విల్ రాసి రిజిస్టర్ చేయించండి. మీరేమి చేయదలచుకున్నది మీ సతీమణితో ఆలోచించి అలా చేయండి.
ప్ర: పెన్షన్ గురించి చెప్పండి.
జ: మీ తదనంతరం ఆమె ఏ కాగితాలు ఎక్కడ ఇవ్వాలో వివరంగా రాసి పెట్టండి, మీ దగ్గర మీరు నిర్వహించుకునే పెన్షన్ ఫైల్ లో. లేకపోతే ఆమె ఇబ్బంది పడే సావకాశం ఉంది. ఒక పెద్ద ఆఫీసర్ గారి భార్య ఆయన పోయిన తర్వాత నాకు ఫోన్ చేసి ఏమి కాగితాలు ఎక్కడ ఇవ్వాలని అడిగితే ఆమెకు వివరాలు చెప్పి, కాగితాలు పంపవలసి వచ్చింది. కారణం కొడుకు అమెరికాలో ఉన్నాడు, కూతురు జర్మనీ లో ఉంది. ఇంక చెప్పుకుంటే బాగోదు. అందుకు అందరూ ఈ జాగ్రత్తలు తీసుకోండి.
ప్ర: కాలక్షేపం ఎలా?
జ: నేనయితే పుస్తకాలు చదవటం, రామాయణ, భారత, భాగవతాలు మళ్ళీ మళ్ళీ తిరగేయడం, తెనుగు బ్లాగు రాయడం, కాలక్షేపం కబుర్లు చెప్పడం.
ప్ర; బ్లాగంటే ఏమిటి
జ: మీ ప్రశ్నకి జవాబు చాలా చెప్పాలి వేరుగా కలవండి.(కొంతమంది బ్లాగ్ ఐ.డి తీసుకున్నారు.)
ప్ర; అదేమిటి మాటాడితే ఇంగ్లీషులో వాయించేసేవాడివి తెనుగంటున్నావు.
జ: బతుకు తెరువు కోసం ఇంగ్లీషు వాడిన మాట వాస్తవం. ఇప్పుడంతా మరిచిపోయా. ఇప్పుడంతా మాతృ భాషే.
ప్ర; సాధ్యమా
జ: నిరభ్యంతరంగా. ఇప్పుడు నేను మాటాడే మాటలలో అన్యభాషాపదాల వాడుక చాలా, చాలా తక్కువ.
కామె: బాగా మారిపోయారే
జ: మార్పు మానవ సహజం. ధన్యవాదాలు

శర్మ కాలక్షేపంకబుర్లు-విరామం.

Posted on జూలై 24, 2012
23
విరామం.

“ఏంటీ! ఒంటి గంటయింది, దేవతార్చనకి లేవరా? టైం చూసుకోలేదా?” ఇల్లాలు మాట.

“లేస్తున్నా” అన్నాను కాని లేవలేకపోతున్నా, చూసింది.

“ఏం! కాళ్ళు పట్టేసేయా!! అదేపనిగా కూచుంటే కాళ్ళు పట్టేయవా ఈ వయసులో”

“ఎందుకోనోయ్! మొన్న ప్రపంచ యాత్రకి బయలుదేరుదామన్న రోజునుంచి కాళ్ళు పట్టేస్తున్నాయి”.

“నిజం చెప్పమంటారా అబద్ధం చెప్పమంటారా”

“అదేంటి పాత కాలపు సినిమా డయిలాగులా ఉందే”

“ప్రశ్నకి ప్రశ్న సమాధానం కాదని మీరే చెప్పేరుగా”

“ఓర్నాయనో! నీతో మాటల్లో నెగ్గలేనోయ్”

“మీరు నేర్పినవేగా”

“ఉరుమురిమి మంగలం మీద పడిందిట, అలా నన్ను పట్టించేవేంటోయ్”

“మిమ్మల్ని పట్టించుకోపోతే ఎవరిని పట్టించుకుంటా”. ఇక లాభం లేదని తెల్ల జండా ఎగరేసి సంధి ప్రకటించే ఉద్దేశంతో,

“ఇది భోజనం తరవాత పూర్తి చేద్దాం, కాని” చెయ్యి పట్టుకోమని, లేచి దేవతార్చనకి బయలుదేరా, నెమ్మదిగా.

భోజనాలయిన తరవాత కబుర్లు చెప్పుకుంటూ,

“ఇప్పుడు నిజం చెప్పు”

“ఏం నిజం”

“నువ్వు నన్నీవేళ ఆటపట్టించేస్తున్నావ్ సుమా”

“ఒక సంగతి చెబుతా, వినండి, మీరే అందరికి చెబుతారు, చేసే పని లో విసుగుండకుండా ఉండాలంటే, విరామం కావాలని, అలాగే అతి సర్వత్ర వర్జయేత్ అనీ చెబుతారు, కాని ఆచరించరు”

“సరేలే చెప్పెయ్యి”

“ఏముంది మీరు నడిచి ఎన్నాళ్ళయింది, వేసవి కాలం ఎండని మానేశారు, ఇప్పుడు వర్షాలు, కదలటం లేదు, దానికితోడు దాని( అదేనండి కంప్యూటర్ ) దగ్గర గంటలు, గంటలు కూచుంటే కాళ్ళు పట్టేయవా, మీరు ఉదయం మూడున్నరకి లేచి కూచుంటున్నారు, నాలుగు మొదలు ప్రతి అరగంటకి ఒక కాఫీ గ్లాసు పట్టుకొస్తున్నాం, నేను కాని, కోడలు కాని. ఉదయం ఆరు తరవాత అక్కడినుంచి లేచి స్నానం చేసి పూజ చేసుకుని మళ్ళీ అక్కడి చేరిపోతున్నారు. టిఫిన్ కూడా అక్కడే చేస్తున్నారు. ఇక నడచినదెప్పుడు? సాయంత్రమొకసారి బండి మీద కాలేజికెళ్ళి మనవరాలిని తీసుకొస్తున్నారు.సాయంత్రం కూడా దాని దగ్గరనుంచి కదలటం లేదు, మీరు నడచిన సమయమెపుడూ?”

ఛార్జి షీట్ బలంగానే ఉంది, సమాధానం చెప్పుకోవాలి కదా, అందుకు,

“ఇది సుఖ భోగమోయ్! నీకో కధ చెప్పనా” .

“అబ్బో! మీ పిట్టకధలు, పెళ్ళిరోజు మొదలు, రోజూ వింటూనే ఉన్నా, ఏభై ఏళ్ళుగా, చెప్పండి, చెప్పండి,” .

“అనగా అనగా ఒక సన్యాసి,”

“ఏంటి మీలాగా?”

“అదిగో మళ్ళీ!”

“సరే నేను మాటాడను చెప్పండి”

“ఊ కొట్టవా!”

“మాటాడితే వద్దంటున్నారు, సరే ఊ కొడతా చెప్పండి”

సన్యాసిని ఒక రోజు పల్లకీ లో కూచోబెట్టుకుని శిష్యులు తీసుకుపోతున్నారు. నీలాటి మేధావి చూసి “ఏమయ్యా! సన్యాసివి కదా పల్లకీలో ఊరేగింపేమిటీ”అంటే . దానికా సన్యాసి ఇది “సుఖయోగం నాయనా, ఏంచేయను అనుభవించక తప్పదు,” . మేధావికి కోపం వచ్చి “సుఖయోగమా గాడిదగుడ్డా ఎక్కడుందో సుఖయోగం చూద్దాం, ముందు పల్లకీ దిగు” . పాపం సన్యాసి పల్లకీ దిగేడు. “నా వెనక రా” అని అడవిలోకి తీసుకుపోయేడు. “ఇక్కడే ఉండు, నీకు సుఖయోగం ఎలా వస్తుందో చూస్తా” . సన్యాసి కూచుని ఉండగా మేధావి తన ఆకలి తీర్చుకోడానికి అడవిలోకి పోయాడు. ఈ లోగా మహారాజు అటువస్తూ సన్యాసిని చూసి, ఆగి, అక్కడ డేరాలేయించి, సన్యాసిని పట్టుపరుపు మీదకి చేర్చేడు.” కొంత సమయం తరవాత తిరిగొచ్చిన మేధావికి అక్కడ సన్యాసి కనపడలేదు, కాని రాజ గుడారాలు కనపడ్డాయి. అక్కడే సన్యాసి కోసం వెదుకుతూ ఉంటే రాజభటులు పట్టుకుని, వీడెవడో గూఢచారిలా ఉన్నాడని ఆ పూట ఖైదులో పారేసి సాయంత్రం రాజు గారి దగ్గర హాజరు పరిచేరు. రాజుగారు విచారించి “నువ్వే దేశపు గూఢచారివో చెప్పమని” అడిగేరు. దానికి మేధావి “బాబోయ్ నేను గూఢచారిని కాదు, మీ పక్కన కూచున్న సన్యాసి మహానుభావుడిని అడగండి నిజం చెబుతారంటే.” “స్వామీ వీడు మీకు తెలుసా” అంటే! “ఇతను గూఢచారి కాదు” అని చెప్పేరు. సన్యాసి మేధావితో “నాయనా చూశావా సుఖయోగం ఎలా ఉంటుందో, దేన్నీ తప్పించుకోలేము సుమా” అని చెప్పేడు.

“బాగానే సనర్ధించుకుంటునారు కాని, ఇంతకీ ఏమంటారు?”

“ఇది సుఖభోగమే కదా” . “ఏం చేయమంటావు”

“మీరే చెప్పండి ఏమి చెయ్యాలో” . “కాదోయ్! కరణేషు మంత్రి అన్నారు కదా. సలహా చెప్పచ్చుగా.”

“ఐతే వినండి. కొంత సేపు రాసుకోండి వద్దన లేదు. ఇప్పటిదాకా మీకు ఇంటి పనులు చెప్పటం లేదు. ఇక ముందు ఇంటి పనులు పట్టించుకోండి, అలాగని మా పనులకు అడ్డం పడిపోకండి. బజారు పనులు చూడండి. అక్కడే కూచునిపోతే కాలూ, చెయ్యీ సాగవు. రోజూ ఒక గంట నడవండి,”

అందు చేత,కొఱకు,” వలన, ఏంటీ ఇన్ని ప్రత్యయాలు ఒకసారా! “శలవు.”

“అహహహ! మీరా శలవా నేన్నమ్మను, నేన్నమ్మను, మీరు మనపెళ్ళికే ఒక రోజు శలవుపెట్టేరు, అదేమి అదృష్టమో మీకు దొరికిన దొరలంతా, మీకు శలవేంటండీ ఊళ్ళో ఉంటారుగా అన్న వాళ్ళే కదా. మీరు రిటయిరయ్యేటప్పటికి వదిలేసిన శలవులెన్ని.”

శరీరమాద్యం ఖలు ధర్మ సాధనం అంటావు, రోజు బాగోలేదండి! వార ఫలాల్లో మీ మాట చెల్లదని ఉంది, ఛార్జి షీటు, నిమిష నిమిషానికి పెరిగే గోదావరి వరదలా, కొత్త కొత్త అభియోగాలొచ్చేస్తున్నాయి, వీలు చూసుకు కలుద్దాం.”

శర్మ కాలక్షేపంకబుర్లు-చేదు అనుభవం.

Posted on జూలై 23, 2012
14
చేదు అనుభవం

ముఫై ఐదు సంవత్సరాలకితం, జె.యి గా కొత్తగా జాయిన అయిన రోజులు, ఇదే ఊరిలో. అప్పటివరకు నా పని నేను చేసుకుంటే సరిపోయేది. ఇప్పుడు మరొకరితో పని చేయించాలి. పని చేయడం తేలిక, చేయించడం కష్టం.అధికారానికి కొత్త, అధికారం వినియోగించడం కూడా ఒక కళ.

నా దగ్గర, దగ్గరగా వంద మంది సిబ్బంది ఉండేవారు, మొత్తం మీద. ఒక రోజు ఒక లైన్ మన్ భార్య ఏడుస్తూ ఇంటికొచ్చేసింది. ఎవరు నువ్వు, ఎందుకేడుస్తున్నావు, వగైరా ప్రశ్నల తరవాత తేలిందేమంటే ఆమె, నా దగ్గర పని చేసే ఒక లైన్ మన్ భార్య అని. సంగతి ఏమంటే! మామూలే, తాగేస్తున్నాడు, ఇంటిలో డబ్బులివ్వడు, ఇల్లు పట్టించుకోడు,పైగా అడిగితే కొడుతున్నాడు, “బాబ్బాబు మీరు కాస్త చర్య తీసుకుని నన్ను రక్షించరా!” మొర!! అబ్బో ఇంకేమి మనం మొరలలాలకించే స్థాయికి ఎదిగిపోయామన్నమాట అనికుని, “సరే పిలిచి కనుక్కుని కూకలేస్తా,” అని అభయమిచ్చేశా, విష్ణుమూర్తి లాగ. మర్నాడు అతనిని పిలిచి “ఏమయ్యా! నువ్వు చేస్తున్న పని బాగోలేదు, తప్పు కదా. భార్యను బిడ్డలను చూసుకోకపోతే ఎలాగ, ఉద్యోగం లేక చాలా మంది ఏడుస్తున్నారు, నీ అదృష్టం కొద్దీ ఉద్యోగం దొరికింది, అందుచేత బుద్ధిగా ఉండు, తాగుతున్నావట మానెయ్యి” అన్నా. “మీకెవరు చెప్పేరు సార్” అన్నాడు. “నీ భార్య నిన్న నా దగ్గరకొచ్చి గోల పెట్టింద”ని చెప్పేశా. మాటాడకుండా వెళ్ళిపోయాడు. నేను కూడా అప్పటి వరకు ట్రేడ్ యూనియన్ లో పని చేసిన వాడిని. రొజూ ఇటువంటి తగువులు తీర్చిన వాడినే, ఆ రోజులలో, నాకు కొత్తనిపించలా. నా స్థానం మారిందన్న సంగతి విస్మరించా.

నాలుగు రోజులు పోయిన తరవాత ఒక రోజు మా ఆఫీసర్ గారు చెప్పాపెట్టకుండా వచ్చేశారు, వచ్చి ఆఫీస్ లో కూచుని “మీ మీద కంప్లైంట్ వచ్చింది ఎంక్వయిరి కొచ్చా”నని, లైన్ మన్ ని అతని భార్యని పిలిపించారు. నాకు సంగతి అర్ధమయిపోయింది. ఆఫీసర్ గారు లైన్ మన్ ని “నీవు కంప్లైంట్ ఇచ్చావా” అని అడిగారు, “ఇచ్చా”నన్నాడు. “ఏమమ్మా! నువు ఈ జె.యి గారి దగ్గరకొచ్చి, ఆయనతో, నిన్ను మీ ఆయన కొడుతున్నాడని, తిండి పెట్టటం లేదని, సరిగా చూడటం లేదని చెప్పుకున్నావా” అని అడిగారు. అక్కడ సూది పడితే వినిపించే నిశ్శబ్దం ఆవరించింది. ఆమె మాట మీద నా భవితవ్యం అధారపడి ఉంది. నాకేసి చూస్తూ,ఆమె నోరు విప్పింది, “నేను చెప్పుకోలేద”ని చెప్పి మొహం దించేసుకుని ఏడిచింది. “ఎందుకమ్మా ఎడుస్తున్నా”వన్నారు. “ఏంలేదు బాబయ్యా” అంటూ వెళ్ళిపోయింది. నేను ఖిన్నుడనయిపోయా, చెయ్యని తప్పుకు దోషిలా నిలబడ్డా. నాకు ఆమె పై కోపం రాలేదు కాని ఆమె నిస్సహాయతకి బాధ కలిగింది. ఆమె చెప్పినది తప్పని ఆఫీసర్ గారికి కూడా అర్దమయింది, కాని ఆయన నిస్సహాయుడు. నేను శిక్షకి సిద్ధ పడ్డాను. సంగతి చూసిన ఆఫీసర్ గారు “ఏమి చేయమంటావ”ని అన్నారు లైన్ మన్ తో. “ఆయన నా కాళ్ళు పట్టుకుని క్షమాపణ చెప్పి, క్షమాపణ పత్రం రాసి ఇవ్వా”లని అడిగేడు. దానికి ఆఫీసర్ గారు “జె.యి గారు మీరేమంటా”రన్నారు. నా సిబ్బంది యావత్తు చుట్టూ నిలబడి ఉన్నారు. “నేను క్షమాపణ చెబుతున్నానండి, అతని వ్యక్తిగత విషయం లో కలగ చేసుకోవడం తప్పేనండి”, అని వెళ్ళి లైన్ మన్ కాళ్ళకి నమస్కారం చేసి క్షమాపణ వేడి, పత్రం రాసి ఇచ్చాను. ఎవరి మటుకు వారు వెళ్ళిపోయారు. మా ఆఫీసర్ గారు నేనూ మిగిలేము. నేను చాలా ప్రశాంతంగా ఉండటం చూసి ఆయన “ఎందుకిలా జరిగింద”ని అడిగేరు. అప్పుడు నేను ఆయనకు జరిగిన సంగతి చెప్పేను. నాకు సంగతి తెలుసు, మీరు సాక్ష్యాలు చెబుతారేమో అనుకున్నా అన్నారు. దానికి నేను, “సార్! నేను అతని మంచికోరి చెప్పేను, అందునా ఆమె వచ్చిగోలపెడితే మాత్రమే, కాని ఇది ఇలా జరిగింది. ఆమె అబద్ధం చెప్పవలసి వచ్చినందుకు ఏడిచింది. సగటు భారతీయ మహిళలా ఆమె ప్రవర్తించింది. ఆమెను నేను అర్ధం చేసుకోగలను. నేను అతనిని మందలించిన తరవాత ఆమె బాధలు పెరిగి ఉంటాయి” అన్నా. “ఏమయినా ఇటువంటి సంగతులలో అధికారం లో ఉన్న వారు జాగ్రత్త వహించాలి సుమా” అని హెచ్చరించి వెళ్ళిపోయారు.

నేను నా పనిలో పడిపోయాను.ఆ సంగతి ఆలోచించలేదు.ఆఫీస్ లో మాత్రం గుస గుసలు పోతున్నారు. కొద్దిగా నా చెవికీ సోకాయి. నేను ప్రతీకారం తిర్చుకుంటానని ఒకరు, మా బాగా అయ్యిందని మరొకరు, ఇలా రక రకాల మాటలు వినపడుతూ వచ్చాయి. నేను వేటినీ లెక్క చేయలేదు, నా పద్ధతీ మార్చుకోలేదు. ఇలా ఉండగా ఒక రోజు ఆ లైన్ మన్ భార్య, ఈ సారి ఏడుస్తూ ఆఫీస్ కొచ్చేసి, బయట కూచుని, “చంపేస్తున్నాడు బాబోయ్” అని ఏడుస్తూ ఉంది. నేను పట్టించుకోలేదు, ఎవరూ పట్టించుకోలేదు. ఈ లైన్ మన్ ఫాల్ట్ మీద బయటికి పోయిన వాడు తిరిగొచ్చి సంగతి చూసి పెళ్ళాన్ని బూతులు తిట్టాడు. ఆఫీస్ బయట గొడవ పడుతున్నారు. మా ఆఫీస్ లోని నాయకుడు వెళ్ళి “ఇక్కడ ఆఫీసర్ ముందు చులకనైపోతాం, నడవండి, నడవండి” అంటూ ఆమెను వారిని తీసుకెళ్ళిపోయే ప్రయత్నం చేసేడు, అప్పుడిక ఆమె ఆటంబాంబు లా బద్దలయి పచ్చి బూతులు తిడుతూ “ఓరి వెధవా! నీ మాట పట్టుకుని నా మొగుడు సన్నాసి నన్ను కొడుతున్నాడు, నీ మందు ఖర్చు కోసం ఎంతమంది ఉసురు పోసుకుంటావ”ని తిట్టిన తిట్టు తిట్టకుండా తిట్టింది, నాయకుణ్ణి. చివరగా, “పాపం ఆయన దగ్గరకెళ్ళి నేను మొరపెట్టుకుంటే ఈ సన్నాసిని బాగు చేయడం కోసం ఆయన మంచి మాట చెబితే, నన్ను పట్టుకుని కొట్టి నా చేత అబద్ధం చెప్పించి, ఆయన చేత ఈ సన్నాసి కాళ్ళు పట్టించేవు, ఇదంతా నువ్వు చేసినదే! పురుగులు పడిపోతావ్! నీ కళ్ళుపోతాయి, నీకాళ్ళు పడిపోతాయ”ని, నాయకుణ్ణి తిట్టి, అప్పుడు నా దగ్గరకొచ్చి “నేను అబద్ధం చెప్పి, మీచేత ఈ వెధవ కాళ్ళు పట్టించేను, నన్ను క్షమించండ”ని కాళ్ళు పట్టుకుంది. నేను నిర్ఘాంతపోయా జరిగిన సంఘటనకి. “అమ్మా! నువ్వు తప్పు చేసేవని, నేను అనుకోలేదు. ఇతను నిన్ను బాధ పెట్టడం మూలం గా అలా జరిగి ఉంటుందని ఊహించా,” అన్నా. “వీడిని క్షమించం”డని మొగుణ్ణి జుట్టు పట్టుకుని నా కాళ్ళ మీద పారేసింది. నేను మరింత బిత్తరపోయా. దీని కంతకీ కారకుడు, “ఇడుగోనండి” అంటూ నాయకుణ్ణి చూపించింది. నాయకుడు సిగ్గుతో తల దించుకున్నాడు. సినిమా అయిపోయింది మా ఆఫీస్ జనం, బయట జనం ఎక్కడి వాళ్ళక్కడికి సద్దుకున్నారు.నేనొక గుణపాఠం నేర్చుకున్నా, చేదు అనుభవం మిగుల్చుకున్నా.