శర్మ కాలక్షేపంకబుర్లు-తొంగి చూడటం.

Posted on ఆగస్ట్ 28, 2012
10

Courtesy youtube

తొంగి చూడటం.

మొన్ననొక రోజు టపా రాస్తున్నా, మా మిత్రుడొకరు వచ్చేరు, నేను కంప్యూటర్ మీద రాస్తుండటం చూసి వెనక నిలబడ్డారు. నేను రాయడం ఆపేసి ఆయనకేసి తిరిగి మాట్లాడుతూంటే, “మధ్యలో ఆపద్దు, బాగుంది, దాన్ని పూర్తి చేసేయండి” అన్నారు. “ఇప్పుడు వద్దు లెండి తరవాత పూర్తి చేస్తా” అన్నా. “అదే”మన్నారు. “నాకో బలహీనత ఉంది, నేను రాసేటపుడు వెనకనుంచి ఎవరయినా చూస్తూ ఉంటే, చదువుతూ ఉంటే రాయలేను, ముందుకు సాగదు” అన్నా. ఆయనతో కబుర్లు చెప్పి వీడ్కోలిచ్చిన తరవాత నాకు చిన్నప్పుడు పరిక్షలలో కలిగిన అనుభవం గుర్తుకొచ్చింది.

ఎస్.ఎస్.ల్.సి ప్రి పబ్లిక్ పరీక్షలు పెట్టేరు స్కూల్ లో. ఆ రోజులలో పబ్లిక్ పరీక్షలకి ముందు ప్రి పబ్లిక్ అని స్కూల్ లో పరీక్షలు పెట్టి, విద్యార్ధిని మానసికంగా కూడా పబ్లిక్ పరీక్షకి సిద్ధం చేసేవారు. పరీక్షలయ్యాయి పేపర్లు దిద్దేసి మరునాడే ఇచ్చేశారు. నాకు ఇంగ్లీష్ లో 62 మార్కులు, లెక్కలలో 84 మార్కులు వచ్చాయి. ఇంగ్లీషు, హెడ్ మాస్టారు చెప్పేవారు. అయన దగ్గరికి దిద్దిన పేపర్ పట్టుకెళ్ళి “నాకు మరొక మూడు మార్కులు కలవాలండి” అన్నా. దానికి వారు, “ఒరేయ్! నేను నీకు ఇప్పుడు ఎన్ని మార్కులేసేనన్నది కాదు, నీకు రేపు ఎన్ని వస్తాయన్నది, నేను చెప్పిన సంగతి” అన్నారు. “అంటే నాకు ఇంగ్లీషులో 62 వస్తాయంటారా పబ్లికు పరీక్ష లో” అన్నా. “చూద్దాం కదా, అంతకంటే ఎక్కువ తెచ్చుకోడానికి ప్రయత్నించు” అన్నారు. అలాగే లెక్కల మాస్టర్ దగ్గరకెళితే “నీకు అన్నే మార్కులొస్తాయిరా పబ్లిక్ లో” అన్నారు. నాకేమో అయోమయం అనిపించింది. ఆ సంగతి మరిచిపోయి పరీక్షలకి తయారయిపోయాము. రోజూ సైకిలేసుకుని ఎనిమిది కిలో మీటర్ల దూరం పోలవరం వెళ్ళి హైస్కూల్లో పరీక్షలు రాయడం మొదలుపెట్టేము. మా స్కూల్ నుంచి ఎవరో ఒకరే వచ్చారు, వాచరుగా. వారిని మాత్రం మాకు వాచరుగా వేయలేదు, ఏరోజూ. రోజుకో పరీక్ష జరిగేది. ఇంగ్లీషు పరీక్ష రాశాను, బాగానే రాశానని నా ఊహ. మార్కులు లెక్కేసుకుంటే 65 వస్తాయేమోనని అనుకున్నా. మాస్టారు చెప్పింది నిజమో మన ఊహ నిజమో చూద్దామనుకున్నా. లెక్కల పేపర్ రోజున ఒక సంగతి జరిగింది. నా సీటు వాచర్ ఎదురుగా పడింది. వాచర్ ముందు ఆన్సర్ షీట్ ఇచ్చారు. రోల్ నెంబర్ వగైరా అన్నీ పూర్తి చేసుకుని జింక మీకి దూకే పులిలా లెక్కల పేపర్ కోసం చూస్తున్నా. నాది స్పెషల్ లెక్కలు. మా రూం లో ఇద్దరమే ఉన్నాం. మిగతా వాళ్ళకి కొశ్చన్ పేపర్లిచ్చేశారు, మాకు ఇవ్వలేదు, మా పేపర్ వేరు కనక. ఆ తరవాత తెచ్చేరు, మాకూ ఇచ్చారు. కొశ్చన్ పేపర్ పుచ్చుకున్న తరవాత దానిని మొదటినుంచి చివరిదాక చదివేయడం నా అలవాటు, అలాగే పేపర్ చదివేశా. ఇంక లెక్కలు చెయ్యాలి. ఒక సారి పేపర్ టేబుల్ మీద పెట్టేసి ఖాళీగా కూచున్నా. మిగతా వాళ్ళంతా కిందా మీదా పడుతుండగా, నేను అలా ఖాళీగా కూచోడం చూసిన వాచర్ కి ఏదో అనుమానం వచ్చి నట్లుంది. నా ముందు నుంచి వెనక్కి వెళ్ళేరు, ఇలా తిరుగుతున్నాడాయన. ఐదు నిమిషాల తరవాత లెక్కలు చేయడం ప్రారంభించా. వంచిన బుర్ర ఎత్తకుండా చేసుకుపోతున్నా. ఆరు లెక్కలు చేయాలి మూడు సెక్షన్లనుంచి, ఒక్కో సెక్షన్ కి రెండు చొప్పున. నాలుగు లెక్కలు చేసేశాను, అప్పటికి ఒక గంట అయింది. ఐదవ లెక్క మొదలు పెట్టబోతూ, కొత్త ఆన్సర్ షీట్ అడిగాను, ఇచ్చారు. కొత్త లెక్క మొదలెట్టా సగం చేసేటప్పటికి వాచర్ వచ్చి వెనకాల నిలబడ్డారు. నాకు లెక్క నడవటం కష్టమయిపోతూ ఉంది. ఆయనక్కడినుంచి వెళ్ళలేదు, నా పెన్ నడవలేదు. ఐదు నిమిషాల తరవాత ఇంక కుదరదని, “మాస్టారు మీరు నా వెనక నుంచుంటే నేను పేపర్ రాయలేను”అన్నా. “అదే”మన్నారు. “అది నా బలహీనత, మీరు నా ముందు కుర్చీలో కూచోండి, నా మీద అనుమానం ఉంటే కాని వెనక నుంచో వద్దు”అని చెప్పేసేను. ఆయనే మనుకున్నారో కాని నేనిదివరలో చేసిన లెక్కల ఆన్సర్ షీట్ పట్టుకుని ముందుకెళ్ళి కుర్చీలో కూచుని చూడటం ప్రారంభించారు. ఐదవ లెక్క చేసేను. ఆరవ లెక్క మొదలు పెట్టి చేసేను, ఆయనతో జరిగిన సంభాషణ మూలంగా ఏకాగ్రత దెబ్బతింది. మొత్తానికి ఆ పేపర్ అయిపోయింది.అప్పటి రోజుల్లో రెండు పేపర్లుండేవి, లెక్కలికి. రెండవ పేపరిచ్చారు. రెండవ పేపర్ అరగంటలో చెయ్యాలి. ఇరవై ఐదు నిమిషాల్లో చేసి చూసుకుని ఇచ్చేశాను. పేపర్ పుచ్చుకుంటూ వాచర్ గారు “నీకు తొంభై మార్కులలోపు వస్తాయి” అన్నారు. అది పట్టించుకోలేదు.

పరీక్షలయిపోయాయి. రిసల్ట్ వచ్చింది. పాస్ అయ్యా. ఆ రోజుల్లో మార్కులు రావాలంటే మరొక పదిహేను రోజులు పట్టేది. ఒక రోజు మార్కులొచ్చాయి. కుర్రాళ్ళందరం హెడ్ మాస్టారింటికెళితే ఆయన ఒక్కొక్కరి పుస్తకం తీసి ఎన్ని మార్కులొచ్చింది చెప్పేరు. నాది చివరికి పెట్టేరు. నాకు ఆతృత పెరిగిపోయింది. మొత్తానికి చివరగా నా బుక్ తీసి మొదటిగా ఇంగ్లీష్ 62 అన్నారు, అని నాకేసి చూసి “ఏరా ఎన్నొచ్చేయి” అన్నారు. నాకు నిజంగానే మతిపోయింది, “పేపరు మీరేదిద్దినట్లుంది మాస్టారూ” అన్నా. ఆయన నవ్వేశారు. మాస్టారి వెనక్కి వెళ్ళి పుస్తకం లో చూస్తే ఇంగ్లీష్ 62 లెక్కలు 84 వచ్చి ఉన్నాయి.లెక్కల మాస్టారు పక్కనే ఉన్నారు. ఆయన కూడా సాలోచనగా చూసి “ఏరా మార్కులు సరిపోయాయా అన్నారు” నేను స్కూల్ ఫస్ట్. దురదృష్టవశాత్తూ నాకంటే రెండు మార్కులు టోటల్ ఫస్ట్ వచ్చిన నా స్నేహితుడు కామెర్లతో చనిపోయాడు, రిసల్ట్ రాకుండానే, బాధ కలిగింది, అతను లేనందుకు. అలాగ ఆనాడు మాస్టార్లు ఎన్ని మార్కులొస్తాయని చెప్పేరో అన్ని మార్కులే వచ్చాయి. ఆరోజులలో విద్యార్ధుల మీద ఉపాధ్యాయులకు అంత అవగాహన ఉండేదేమో!

ఇటువంటి మరొక సంఘటనలో, ఒకసారి పోటీ పరీక్ష పోగొట్టుకున్నా.

అందరికి నేడు, ఇతరుల జీవితాల్లోకి తొంగిచూడటం అలవాటయినట్లుంది ముఖ పుస్తకం ద్వారా. ఉపకారమంటే ఊళ్ళోంచి లేచిపోతున్నారు, తొంగి చూడటం లేదు. 🙂

రచయిత: kastephale

A retired telecom engineer.

3 thoughts on “శర్మ కాలక్షేపంకబుర్లు-తొంగి చూడటం.”

      1. మంజరీ ద్విపద 🙂

        పడుచు తో జాగ్రత! పొడవగలదుర!
        చెడుగు డేలా! జవములు చెదరునుర!
        పిడుగు పాటై నిను పీడించు గదర!
        సడిజేయక వెడలు చక్కగ నరుడ!

        జిలేబి

        మెచ్చుకోండి

వ్యాఖ్యలను మూసివేసారు.

%d bloggers like this: