శర్మ కాలక్షేపంకబుర్లు-మెచ్చుకోలు.

Posted on అక్టోబర్ 30, 2012
6
మెచ్చుకోలు

( నిన్నటి టపా తరవాయి )

ఈ సందర్భంగా ఒక కధ గుర్తుకొచ్చింది అవధరించండి. ఒక రాజ్యంలో ఒక ఊరు, ఆ వూళ్ళో ఒక యువకుడు కవనం బాగా చెబుతాడని పేరుపొందాడు. ప్రజలు అందరూ ఈయన మంచి కవి అని మెచ్చుకుంటున్నారు. ఆ యువకుడు ఆనందపడుతున్నాడు, ఉత్సాహంతో మంచి కవితలూ చెబుతున్నాడు, కాని ఒక చిన్న వెలితి ఉన్నట్లు బాధపడుతున్నాడు. ఇంటికి వచ్చి తల్లితో “అమ్మా! నేను మంచి కవిత్వం చెబుతున్నానని అందరూ మెచ్చుకుంటున్నారు, కాని నాన్న గారేమిటే, ఎప్పుడూ మెచ్చుకోలేదని” వాపోయాడు. పాపం పిచ్చి తల్లికేమితెలుసూ “ఏమో నాయనా! ఆయన తత్వమే అంతనుకుంటా” అంది. కాలం గడుస్తోంది తండ్రి అలాగే ఉన్నాడు, మార్పులేదు, ప్రజలు మాత్రం ఈ యువకుడిని గొప్ప కవిగా గుర్తించేసేరు. ఇదేగాక ఈ తండ్రిగారు ఎవరేనా బయటివారు “మీ అబ్బాయి మంచి కవిత్వం చెబుతున్నాడంటే” వాడి “మొహం వాడికేమి వచ్చని” చులకన చేస్తున్నట్లుకూడా ఈ యువకునికి తెలిసి ఎక్కువ బాధ పడుతుండేవాడు. ఒక రోజు ఈ విషయం తల్లికి చెప్పి వాపోయాడు. తండ్రికి అన్నం పెట్టి పక్కన కూచున్న తల్లి, నెమ్మదిగా కొడుకు విషయం కదిపి, భర్తను అడిగింది ” ఊరువారంతా గొప్పకవి అని మన వాడిని స్తుతిస్తూ ఉంటే మీరు పలకటం లేదు సరికదా, వాడికేమి వచ్చు అని చులకన చేసినట్లు మాట్లాడుతున్నారట, ఇదేమీ” అని అడిగింది. దానికి తండ్రి “ఓసి! పిచ్చిదానా నా కొడుకు గొప్పగా కవిత్వం చెబుతున్నాడనీ, గొప్ప పేరు తెచ్చుకున్నాడని, ముందు ముందు ఇంకా గొప్ప కవిత్వం చెప్పగలడనీ, ప్రజలు పొగుడుతున్నది చూసి, అందరూ మెచ్చుకోవడం చూసి నేనెంత మురిసిపోతున్నానో, నా మనసెంత ఆనందం పొందుతోందో తెలుసా” అన్నాడు. ఈ మాటలు విన్నవారు ఇద్దరూ, ఆశ్చర్యపోవడం వారి వంతయింది. ఒకరు కవి తల్లి, రెండవ వారు అటక మీద బండరాయి పుచ్చుకుని కూచుని తండ్రి చెప్పే జవాబుకు, అంటే తనకేమీ చేతకాదని తండ్రి తల్లితో చెప్పబోయేది విని, తండ్రి తలపై బండరాతితో మోది చంపాలనే ఉద్దేశంతో ఉన్న యువకుడు. తల్లి, “మరయితే మీరు ఎప్పుడూ కొడుకుని మెచ్చుకోలేదేమని” అడిగింది. దానికా తండ్రి “పిచ్చిదానా! నా కొడుకును నేను మెచ్చుకుంటే ఆయుక్షీణం, అందుకు ఎక్కడా మెచ్చుకోను, మన అబ్బాయి, ఆయువు క్షీణిస్తే నేను బాధ పడనా? మన అబ్బాయి చాల గొప్ప కవి, వాడు చెప్పే కవితలు చాలా బాగుంటాయి. ముందు ముందు ఇంకా చాలా పేరు ప్రఖ్యాతులున్నవాడవుతాడ”ని చెబుతాడు. ఇది విన్న కొడుకు బండ రాతితో కిందికి దిగివచ్చి, తండ్రి పాదాలకి నమస్కారం చేసి, తాను చేయబోయిన తప్పు చెప్పుకుని, దీనికి శిక్ష విధించమని అడుగుతాడు. దానికి ఆ తండ్రి నీవు “నీ భార్యను తీసుకుని, నీ అత్తవారింటికి వెళ్ళి ఆరు నెలలు ఉండి, రమ్మని” చెబుతాడు. కొడుకు మారు మాటాడకుండా తండ్రి అజ్ఞ పాలిస్తాడు.

తల్లి అడుగుతుంది,”అదేమీ, కొడుకు, చేసిన తప్పుకు శిక్ష విధించమని అడిగితే, అత్తవారింటి దగ్గర ఆరునెల్లలుండి రమ్మన్నారు, అత్తవారింటి దగ్గర ఆరు నెలలుండటం శిక్ష ఎలా అవుతుందని” అడిగింది. దానికి తండ్రి సమాధానం చెప్పలేదు. ఆరు నెలల తరవాత కొడుకు తిరిగివచ్చిన తరవాత తల్లి అడుగుతుంది “నాయనా! ఈ ఆరు నెలలు అత్తవారింటి దగ్గర బాగా జరిగింది కదా” అని దానికి అతను ఇలా చెప్పేడు.

“మొదటిరోజు అందరూ చాలా అగ్గగ్గలాడుతూ పలకరించేరు,అన్నీ సమకూర్చారు, మాకు ప్రత్యేకంగా గది ఏర్పాటు చేశారు. మరుసటి రోజు నాభార్యకి వదిలేశారు, అన్ని ఏర్పాట్లు చూడటానికి. మూడవరోజు దాటిన దగ్గరనుంచి నన్ను సామాన్యంగానే చూశారు. భోజనానికి ప్రత్యేక ఆహ్వానం లేదు. మొదటి వారం నడిచి పోయింది అటూ, ఇటూగా, మరుసటి వారం నుంచి మొదలయ్యాయి, నా తిప్పలు. పాలేరు ఆరోజు రాలేదు, పాలు తీయలేదు, అత్తగారు పాలు తీయడానికి వెళితే ఆవు తన్నింది, బావమరుదలు, మామగారు ఇంటిలో లేరు, నేను పాలు తీయాల్సి వచ్చింది,ఇలా ఒక్కొకటే పనులు అనుకోకుండానూ, కొన్ని భార్య పురమాయించడం, కొన్ని అత్తగారు పురమాయించడం, కొన్ని బావ మరదులు పురమాయించడంతో, పనులు చేయించడం మొదలెట్టేరు. భార్య “ఊరికే ఖాళీగా కూచుని ఏమి చేస్తారు చేలో పని జరుగుతోందిట, నాన్న పని మీద వెళ్ళేరు, అన్నయ్య మరొక పొలం వెళ్ళేడు, తమ్ముడు చదువుకుంటున్నాడు, మీరు పొలం వెళ్ళి రండి” అని పురమాయింపుతో ప్రారంభమయిన పాలేరు జీవితం ఆతరవాత నిజంగానే పాలేరు మానెయ్యడంతో ఆ పనులు నాకు నిశ్చయమయిపోయాయి, మామగారు, “పాలేరు మానేసేడు, కొద్దిగా ఉదయం సాయంత్రం దూడను విడిచిపెట్టి, వాటి ఆలనా పాలనా చూడు నాయనా!” చెప్పడంతో. ఇలాగ మర్యాద అడుగంటింది, మన్నన మొదలే పోయింది. నిజానికి నేను అత్తవారింటిలో సుఖం అనుభవించలేదు,నా భార్యతో ఒంటరిగా మాటాడుకునే సావకాశం కూడా లేకపోయింది. అందరూ పని చెప్పేవారే, అవమానమే ఎదుర్కున్నాను,” అని చెప్పేడు. అంతా విన్న తండ్రి “నాయనా! కొడుకు ఎంతటి గొప్ప వాడయినా, చేత కానివాడయినా తల్లి తండ్రులు భరిస్తారు. అందుచేత తల్లి తండ్రులు బిడ్డల పట్ల చేసే ప్రతి పనిలోనూ ఏదో పరమార్ధం ఇమిడి ఉంటుందన్నది మరిచిపోవద్దని” చెబుతాడు. ఆతరవాత ఆయువకుడే భారవి మహాకవి అవుతాడు.

పొగడ్త వల్ల కలిగేది ఆనందం, ఇదీ మనసు చేసే చిత్రమే, ఆ అనుభవం కాలమెంత? క్షణం. ఆ క్షణకాల అనుభవానికి మనసు తహతహలాడుతుంది, చూశారా! ఒక మెచ్చుకోలు మాట చెప్పలేదని అంతటి మహాకవి, విచక్షణ కోల్పోయాడు, తండ్రిని హత్యచేయబోయాడు !! అంటే దీని మత్తు ప్రభావం ఎంతో!!! తస్మాత్……..

స్వస్తి

తాడిగడప శ్యామలరావు on 03:49 వద్ద అక్టోబర్ 30, 2012 said:
శర్మగారూ, మీరు వ్రాసినది భారవి మహాకవి గురించి. ఈ‌యన కిరాతార్జునీయం వ్రాసారు. భారవి మామగారు అన్నంభట్టు. భారవిని అత్తవారింట్లో ఒక సంవత్సరం‌ఉండి రమ్మని విధించారు తండ్రిగారు – ఆరు నెలలు కాదు. ఆ సంవత్సరంలో వచ్చిన వరలక్ష్మీవ్రతం నోచుకుందుకు గాను భార్యకు సొమ్ము సమకూర్చటం కోసం భారవి తాను వ్రాస్తున్న కిరాతార్జునీయంలోని ప్రథమశ్లోకాన్ని ఆ ఊళ్ళోని ఒక వ్యాపారికి తాకట్టు పెడతాడు. అనంతరం ఆ వ్యాపారికి ఆ శ్లోకం కుటుంబాన్ని,జీవితాన్ని నిలబెట్టిందని ఐతిహ్యం. ఆ శ్లోకం:
సాహసా విదథీత నక్రియాః
అవివేకః పరమాపదాపదం
వృణుతేహి విమృశ్యకారిణం
గుణలబ్ధాః స్వయమేవ సంపదాః

దీని భావం యేమిటంటే, కేవలం సాహసించి యే పనయినా చేయరాదు. అవివేకం వలన అతిప్రమాదకరమైన ఆపదలు కలుగుతాయి. బాగా మంచీ చేడు విచారించి పనిచేయటం ఉత్తమం. అటువంటి గుణవంతులను సంపదలు స్వయంగా వచ్చి చేరుతాయి.

నా చిన్నతనంలో, యేడవతరగతిలో ఉండగా అనుకుంటాను, ఒక పోటీలో ‘ఆదర్శకథావళి’ అన్న మంచి పుస్తకం బహుమతిగా వచ్చింది. దానిలో చదివాను భారవి కథ. ఆ పుస్తకంలో ఇంకా‌ భీష్ముడు, ధృవుడు, ప్రహ్లాదుడు వంటికథలు చాలా ఉన్నాయి.

మంచి కథను చెప్పారు. ధన్యవాదాలు.

ప్రకటనలు

రచయిత: kastephale

A retired telecom engineer.

One thought on “శర్మ కాలక్షేపంకబుర్లు-మెచ్చుకోలు.”

స్పందించండి

Fill in your details below or click an icon to log in:

వర్డ్‌ప్రెస్.కామ్ లోగో

You are commenting using your WordPress.com account. నిష్క్రమించు / మార్చు )

ట్విటర్ చిత్రం

You are commenting using your Twitter account. నిష్క్రమించు / మార్చు )

ఫేస్‌బుక్ చిత్రం

You are commenting using your Facebook account. నిష్క్రమించు / మార్చు )

గూగుల్+ చిత్రం

You are commenting using your Google+ account. నిష్క్రమించు / మార్చు )

Connecting to %s