శర్మ కాలక్షేపంకబుర్లు-అంతకి ఇంతయితే ఇంతకి ఎంతవుతుంది.

Posted on నవంబర్ 24, 2012
10
అంతకి ఇంతయితే ఇంతకి ఎంతవుతుంది.

       అనగనగా ఒక రాజ్యం, “ఏంటి కధ చెబుతున్నారా? కబుర్లొదిలేసి కధల్లోకి దిగేరా” అన్నాడు, మా సత్తిబాబు. “కాదోయ్! కబుర్లలో కధలు కూడా భాగమేకదా అని.” “మీరు దేన్నయినా సమర్ధించెయ్య గలర”న్నాడు. “తప్పుని ఎప్పుడూ సమర్ధించలేము, ఒక వేళ సమర్ధించడానికి ప్రయత్నం చేసినా అది కొద్ది కాలమే తప్పించి, ఎప్పటికీ నిత్యం కాదు, సత్యమూ కాదు కదా, అది ధర్మం కూడా కాదు” అన్నా. “ధర్మం అంటే ఏమండి” అన్నాడు, “నిఘంటువు ఏం చెబుతోందంటే, పుణ్యము,న్యాయము, సామ్యము,స్వభావము,ఆచారము,అహింస,వేదోక్తవిధి,ఉపనిషత్తు,యజ్ఞము,విధి,” అన్నా. “అమ్మబాబోయ్! ఒక మాటకి ఇన్ని అర్ధాలా” అన్నాడు. “అవును మనం అర్ధాలు,పుణ్యం, న్యాయం గురించి చెప్పుకుందాం.”

పరోపకార పుణ్యాయ పాపాయ పర పీడనం,అన్నారు పెద్దలు. పరులకు ఉపకారం చేయడం పుణ్యం, పరులను శారీరకంగా కాని, మానసికంగా కాని హింసించడం పాపం అన్నారు. ఇది పుణ్య పాపాలకి చెప్పిన నిర్వచనం.

ఒరులేవి యొనరించిన
నరవరయప్రియంబు తనమనంబునకగుదా
నొరులకు యవి సేయకునికి
పరాయణము పరమధర్మపధములకెల్లన్…..భారతం.

ఇది న్యాయానికి చెప్పిన నిర్వచనం. ఇదివరలో చాలా సార్లు చెప్పుకున్నాం ఈ పద్యం అర్ధం, మళ్ళీ చెప్పుకుందాం, రోజూ తినే అన్నం మళ్ళీ మళ్ళీ తినటంలా. ఇతరులు ఏమిచేస్తే నీ మనసుకి బాగుండదో అవి నీవు ఇతరులకు చేయకుండా ఉండటమే ధర్మం అంది భారతం,అదే న్యాయం.

అన్నిదానములకన్న అన్నదానమె మిన్న
కన్న తల్లికంటె ఘనములేదు
ఎన్న గురునికన్న నెక్కుడు లేదయా
విశ్వదాభిరామ వినుర వేమ………..అన్నాడు వేమన తాత దానం గురించి, ఇది దానం గురించిన నిర్వచనం,అన్నా

ఇందాక కధ చెబుతానన్నారు, ఇప్పుడు మరేదో చెబుతున్నారు, మీకీ మధ్య జ్ఞాపకం తగ్గి ఏదో చెప్పేస్తున్నారు, అన్నాడు. కధే చెబుతున్నా విను, మీరూ అవధరించండి.

ఒక మహారాజు, రోజూ తోటకూర దానం చేస్తున్నాడు,వేల ఎకరాలలో తోట కూర పండించి పంచిపెడుతున్నాడు, స్వయంగా. స్వయంగా తోటకూర కట్ట చేతికిస్తూ, అంతకి ఇంతయితే ఇంతకి ఎంతవుతుంది అని ప్రశ్న వేసేవాడు. ఎవరూ సమాధానం చెప్పేవారు కాదు. ఇలా సంవత్సరాలు గడిచిపోయాయి. ఎవరూ సమాధానం చెప్పక పోయేటప్పటికి రాజు దిగులుపడ్డాడు. రాజ కార్యాలలో కూడా ఆసక్తి తగ్గింది, కాని ఈ తోటకూర దానం మాత్రం మానలేదు. రాజు అదృష్టం కొద్దీ ఒక బ్రాహ్మడు వచ్చాడు. అతనికీ తోటకూర కట్టిస్తూ ప్రశ్న వేశాడు. దానికాయన, రాజా నీకు ఈ విషయం మీద సమాధానం చెబుతానన్నాడు.

రాజుకి సంబరమయిపోయింది. ఆ రోజు కార్యక్రమం అయిపోయిన తరవాత, సభలో బ్రాహ్మణుని ప్రవేశపెడితే, సమాధానం చెప్పేడు, ఇలా. రాజా అంతకు ఇంతయితే, ఇంతకు ఇంతే అన్నాడు. దానికి రాజు నిరుత్సాహ పడ్డాడు. అదెలా చెప్పగలిగేరని ప్రశ్నించాడు. దానికి బ్రాహ్మణుడు ఇలా చెప్పేడు. రాజా నీవు పూర్వ జన్మలో ఒక పేద బ్రాహ్మణుడివిగా పుట్టేవు. నీకు ఆ జన్మలో, కొద్దిగా పెరడున్న ఇల్లు ఉండేది, యాయవారంతో బతికేవాడివి, ఉన్న పెరడులో తోటకూర సాగుచేసి అడిగినవారికి అడగనివారికి కూడా దానం చేసేవాడివి. ఆ పుణ్యం మూలంగా నువ్వీ జన్మలో మహారాజుగా పుట్టేవు. నీకు పూర్వజన్మ జ్ఞానం ఉండిపోవటం చేత, ఈ జన్మలో కూడా తోటకూర దానం చేయడం మొదలు పెట్టేవు, అప్పుడు తోటకూర దానంచేస్తే రాజునయిపుట్టేనుకదా! ఇప్పుడు కూడా తోటకూర దానంచేస్తే ఇంతకంతే మంచి జన్మ లభిస్తుందనుకున్నావు. నిజమేనా చెప్పమన్నాడు. అందుకు రాజు ఆశ్చర్యపోయి, అప్పుడు తోటకూర దానం చేస్తే రాజునయిపుట్టేను కదా, మరి ఈ జన్మలో ఇతోధికంగా తోటకూర దానం చేస్తే ఇంత కంటే మంచి జన్మ ఎందుకు రాదనుకుని తోటకూర దానం మొదలెట్టేను అన్నాడు. రాజా అప్పుడు నీవొక యాయవారం బ్రాహ్మడివి, నీతాహతుకు తగిన దానం చేసేవు, మంచి మనసుతో మరొకరికి సాయపడాలనుకున్నావు తప్పించి గొప్ప జన్మ రావాలని కోరుకోలేదు. కాని ఈ జన్మలో మహారాజువై ఉండి నీ తాహతుకు తగిన దానాలు చేసి ప్రజల మంచి చెడ్డలు చూడలేదు, ఇంతకంటె మంచి జన్మ కావాలని కోరికతో దానం చేస్తున్నావు, అందుచేత ఇంతకి ఇంతే అని జవాబు చెప్పేడు. దానికి రాజు ఆశ్చర్యపోయి, ఆయన కాళ్ళు పట్టుకుని స్వామీ! నాకు తరుణోపాయం చెప్పమన్నాడు.

రాజా! ఇప్పటికైనా మించిపోయింది లేదు, నీవు నీ తాహతుకు తగిన దానం చెయ్యి. అన్ని దానాలకంటే ఆన్నదానం మంచిదే, అది ఒక పూటతో సరిపోతుంది, తృప్తినీ ఇస్తుంది, కాని రాజుగా నీవు ప్రజలు వారిమటుకు వారు సంపాదించుకునే ఏర్పాటు చూడాలి, అందుకు విద్యాదానం చేయాలి, ప్రజలకు సత్వర వైద్య సదుపాయం, సత్వర న్యాయం అందేలా చూడు. అదే నీవు చేయగల దానం, చేయవలసిన దానం అని చెప్పేడు. రాజు అప్పటినుంచి తోటకూర దానం మానేసి ప్రజల్ని బాగా పరిపాలించాడు.

పై కధని బట్టి మనకు తెలిసేది, తాహతుకు తగిన దానం చేయకపోవడం తప్పు, తాహతుకు మించిన దానం చేయడమూ తప్పే. ప్రాణం నిలబెట్టడానికి అన్నదానం అవసరమే కాని విద్యాదానం గొప్పది. తద్వారా మనుష్యులు వారి ఆత్మాభిమానాన్ని కోల్పోని పౌరులవుతారు, అప్పుడు వారు వారి కుటుంబానికి సమాజానికి ఉపయోగపడతారు. అప్రస్తుతమైనా ఇక్కడొక సంగతి. మా చుట్టు పక్కల ఉన్న ఒక పల్లెలో ఒక రైతు రోజూ అరుగు మీద కూరలు పోస్తాడు,తన పొలంలో పండించినవి. ఆ ఊరిలో కావలసిన వారు పట్టుకు వెళతారు. కేజీ వంద అమ్ముతున్న రోజులలో కూడా అతను ఈ పని చేస్తున్నాడట, వివరాలు తెలియవు, తెలిస్తే ఒక టపా రాసేస్తా. 🙂

ప్రకటనలు

రచయిత: kastephale

A retired telecom engineer.

5 thoughts on “శర్మ కాలక్షేపంకబుర్లు-అంతకి ఇంతయితే ఇంతకి ఎంతవుతుంది.”

  1. హమ్మయ్య !

    ఆద్యంతంబుల నర్థముల్గన ప్రభూ ఆ యాయవారమ్ము నా
    రాద్యంబై జనులెల్లరిన్ తెలచుచున్ రాభస్యమున్గాంచు నీ
    సద్యోగమ్మదియే గదా మలిచెనిన్సత్ప్రేరణల్గానగన్!
    విద్యాదానము జేయు మయ్య నృప! సేవింపన్ జనాళిన్ సదా!

    జిలేబి

    మెచ్చుకోండి

స్పందించండి

Fill in your details below or click an icon to log in:

వర్డ్‌ప్రెస్.కామ్ లోగో

You are commenting using your WordPress.com account. నిష్క్రమించు /  మార్చు )

గూగుల్+ చిత్రం

You are commenting using your Google+ account. నిష్క్రమించు /  మార్చు )

ట్విటర్ చిత్రం

You are commenting using your Twitter account. నిష్క్రమించు /  మార్చు )

ఫేస్‌బుక్ చిత్రం

You are commenting using your Facebook account. నిష్క్రమించు /  మార్చు )

w

Connecting to %s